Hey hey,
ik ben terug thuis zoals misschien al gezien. De laatste dagen waren hectisch maar leuk. De vlucht naar huis kon niet snel genoeg gaan. Ik was zo blij als een klein kind toen ik Nederlands hoorde babbelen op de vlieger. En dan nogmaals tegengehouden worden door de douane. Hoe ongelooflijk toch. Ik denk dat er echt iets mis is met mijn hoofd :) En toen kwam ik buiten en stonden mijn lieve vriendinnen daar. Danku meisjes ;) Ik heb jullie zeer zeker ook gemist! Ik ga de komende maanden nemen om alles te laten bezinken want dit avontuur vraagt toch even tijd. Op dit moment is alles zo nog vers en nieuw en kan ik er nog geen overzicht aan geven.
Ondertussen ben ik sinds gisteren opnieuw in Leuven thuisgekomen. Ik hou toch zo van mijn stad. (Ohja en van mijn nieuw kot!) Gisteren was een heel gezellige avond met Bert en Naomi (met dank ;)). Nu stilaan alles in orde brengen want ik heb nog een deadline tegen morgen voor seminarie.
Bedankt om het bloggen te volgen,
Het was mij zeer aangenaam.
Dit was een avontuur voor het leven,
Dank aan mijn ouders voor de kansen.
Liefs,
Ellyne vanuit Belgie!
maandag 30 november 2009
donderdag 26 november 2009
Dag 72-76: Genieten..
Dag iedereen,
De laatste dagen waren een rollercoaster van gevoel en plezier. Dit weekend moest ik mijn paper afwerken, en dit was toch meer werk dan gedacht maar zondagavond was hij zo goed als af. Ik ben maandagmorgend dan naar de bib gegaan en een eerste versie gaan afdrukken om die dan te kunnen nalezen (want nalezen op computer, daar sla je makkelijk dingen over). Na dat ik dan alles gelezen had ben ik mijn besluit beginnen schrijven om daarna mijn referenties af te ronden.
Toen was het ongeveer 13u en besloot ik dat het tijd was om af te ronden (deadline: 14u). Ik liet alles printen en besloot het naar de infobalie te brengen om af te geven (het gebouw naast de universiteit) en toen ik buitenkwam, waren Karen, Wouter en Daan (bezoek voor Karen) in aantocht. Wouter ging ook alles afdrukken en zo gebeurde het dat we van al onze vakken hier vanaf waren :). In de namiddag ging ik winkelen (trui gekocht) en voor een laatste keer Bergen als een toerist doen. Ik ging langs alle leuke plekjes: Bryggen, het pleintje in Bryggen, de koffiebar in Bryggen en om af te sluiten Floyen met zonsondergang en lichtjes. Ik ben naar beneden gekomen rond 17u (toen was het helemaal donker).

Daarna ging ik terug naar Fantoft om spaghetti te maken voor onze Belgische groep. Daarna hebben we er een spelletjesavond van gemaakt met jungle speed en machiavelli. De volgende dag (dinsdag) gingen we naar Vilvite (het plaatselijke Science center - Technopolis) en hier waren wel enkele leuke dingen (fiets rijden en overkop gaan), het seks experiment (origineel van technopolis, maar staat hier voor 8 maand), warmtebron sensor, ... We zijn hier uiteindelijk zo een 3u geweest en daarna gingen we via het drugspark (ik wou er altijd al eens ingaan, maar je mag het niet alleen doen en nu waren we in groep dus het perfecte moment) en toen we dit park uitkwamen was het blijkbaar vlak naast het student center (zelfs op mijn laatste dagen leer ik dingen bij over Bergen). Toen gingen we lunchen in de pinguinbar (het academisch kwartier), en voor niet zoveel geld (ongeveer 10 euro) hadden we gegeten en gedronken. Ik moest daarna snel door want ik moest nog verse garnalen gaan halen op de vismarkt om te kunnen aperitieven savonds. Ik had diezelfde avond nog een interview met een reclamebureau (playground) waar ik eigenlijk te laat voor was, maar dit vond hij niet zo erg. Ik had blijkbaar een afspraak met de baas zelf. Hij stuurde iedereen naar huis zodat we in alle rust en stilte konden interviewen. Het interview zelf duurde 45 min en daarna bleef ik nog een half uurtje babbelen. Tegen het einde aan maakte hij opeens de opmerking dat als ik ooit nog eens terug wil komen dat er daar een plaatsje is voor mij. Dit was wel een grote eer daar dit reclamebureau de campagnes voor: chess (gsm operator), bmw (in scandinavie), Comcon (gsmbedrijf), ... doet. Na het interview kwam ik terug naar fantoft om garnalen te pellen. Karen en Daan gingen kip met curry maken die avond (en het was heeeeeeeel lekker). Ondertussen dronken we mijn fles passoa uit en gingen we daarna naar de film in Klubb Fantoft. Na de film dronken we nog een slaapmutsje en was het tijd om te gaan slapen. 's Morgens ging ik dan mee met Karen om Daan op de bus richting vliegveld te zetten. In de namiddag besloten we om te gaan winkelen in het Asane storsenter (aan IKEA) en we vonden de drankenwinkel (!) We vonden Passoa voor 25 euro, Duvel voor 6,5 euro, ... Wauw, eindelijk alcohol! Echt heel raar om dan toch alcohol te vinden in een land waar het zo goed verstopt is. Na het shoppen gingen Karen en ik naar Fantoft en Wouter naar zijn ouders die op bezoek zijn vanaf woensdag. Ik en Karen maakte zalm, brocolli en tagliatelli met hollandaise saus (heel lekker Karen!). Nadien gingen we quizen in Klubb Fantoft en er waren 5 teams (maximum 6 leden) en wij braken die regel door met 8 personen te zijn :) en van de 5 teams werden wij vierdes.. Ohja, we waren echt slecht :).
Vandaag ga ik inpakken en gaan eten in t stad.
Tot snel!
En nu voor de laatste keer:
HILSEN FRA BERGEN
Ik
De laatste dagen waren een rollercoaster van gevoel en plezier. Dit weekend moest ik mijn paper afwerken, en dit was toch meer werk dan gedacht maar zondagavond was hij zo goed als af. Ik ben maandagmorgend dan naar de bib gegaan en een eerste versie gaan afdrukken om die dan te kunnen nalezen (want nalezen op computer, daar sla je makkelijk dingen over). Na dat ik dan alles gelezen had ben ik mijn besluit beginnen schrijven om daarna mijn referenties af te ronden.
Toen was het ongeveer 13u en besloot ik dat het tijd was om af te ronden (deadline: 14u). Ik liet alles printen en besloot het naar de infobalie te brengen om af te geven (het gebouw naast de universiteit) en toen ik buitenkwam, waren Karen, Wouter en Daan (bezoek voor Karen) in aantocht. Wouter ging ook alles afdrukken en zo gebeurde het dat we van al onze vakken hier vanaf waren :). In de namiddag ging ik winkelen (trui gekocht) en voor een laatste keer Bergen als een toerist doen. Ik ging langs alle leuke plekjes: Bryggen, het pleintje in Bryggen, de koffiebar in Bryggen en om af te sluiten Floyen met zonsondergang en lichtjes. Ik ben naar beneden gekomen rond 17u (toen was het helemaal donker).

Daarna ging ik terug naar Fantoft om spaghetti te maken voor onze Belgische groep. Daarna hebben we er een spelletjesavond van gemaakt met jungle speed en machiavelli. De volgende dag (dinsdag) gingen we naar Vilvite (het plaatselijke Science center - Technopolis) en hier waren wel enkele leuke dingen (fiets rijden en overkop gaan), het seks experiment (origineel van technopolis, maar staat hier voor 8 maand), warmtebron sensor, ... We zijn hier uiteindelijk zo een 3u geweest en daarna gingen we via het drugspark (ik wou er altijd al eens ingaan, maar je mag het niet alleen doen en nu waren we in groep dus het perfecte moment) en toen we dit park uitkwamen was het blijkbaar vlak naast het student center (zelfs op mijn laatste dagen leer ik dingen bij over Bergen). Toen gingen we lunchen in de pinguinbar (het academisch kwartier), en voor niet zoveel geld (ongeveer 10 euro) hadden we gegeten en gedronken. Ik moest daarna snel door want ik moest nog verse garnalen gaan halen op de vismarkt om te kunnen aperitieven savonds. Ik had diezelfde avond nog een interview met een reclamebureau (playground) waar ik eigenlijk te laat voor was, maar dit vond hij niet zo erg. Ik had blijkbaar een afspraak met de baas zelf. Hij stuurde iedereen naar huis zodat we in alle rust en stilte konden interviewen. Het interview zelf duurde 45 min en daarna bleef ik nog een half uurtje babbelen. Tegen het einde aan maakte hij opeens de opmerking dat als ik ooit nog eens terug wil komen dat er daar een plaatsje is voor mij. Dit was wel een grote eer daar dit reclamebureau de campagnes voor: chess (gsm operator), bmw (in scandinavie), Comcon (gsmbedrijf), ... doet. Na het interview kwam ik terug naar fantoft om garnalen te pellen. Karen en Daan gingen kip met curry maken die avond (en het was heeeeeeeel lekker). Ondertussen dronken we mijn fles passoa uit en gingen we daarna naar de film in Klubb Fantoft. Na de film dronken we nog een slaapmutsje en was het tijd om te gaan slapen. 's Morgens ging ik dan mee met Karen om Daan op de bus richting vliegveld te zetten. In de namiddag besloten we om te gaan winkelen in het Asane storsenter (aan IKEA) en we vonden de drankenwinkel (!) We vonden Passoa voor 25 euro, Duvel voor 6,5 euro, ... Wauw, eindelijk alcohol! Echt heel raar om dan toch alcohol te vinden in een land waar het zo goed verstopt is. Na het shoppen gingen Karen en ik naar Fantoft en Wouter naar zijn ouders die op bezoek zijn vanaf woensdag. Ik en Karen maakte zalm, brocolli en tagliatelli met hollandaise saus (heel lekker Karen!). Nadien gingen we quizen in Klubb Fantoft en er waren 5 teams (maximum 6 leden) en wij braken die regel door met 8 personen te zijn :) en van de 5 teams werden wij vierdes.. Ohja, we waren echt slecht :).
Vandaag ga ik inpakken en gaan eten in t stad.
Tot snel!
En nu voor de laatste keer:
HILSEN FRA BERGEN
Ik
dinsdag 17 november 2009
Dag 53-71: Blokken, blokken en blokken.
.jpg)
.jpg)
Dag allemaal,
Ik weet dat het ondertussen al lang geleden is dat ik nog iets liet horen van mij, maar langs de ene kant heb ik gewoon niet veel meer gedaan en langs de andere kant doe ik altijd hetzelfde. Dus na de laatste keer (bezoek van mama en papa), ben ik dringend aan mijn paper voor seminarie (Leuven) begonnen. Die heb ik ondertussen teruggekregen en die is niet goed (maar dit was te verwachten). Veel commentaar op structuur en woordkeuze, maar ik ben dan ook niet meer echt bezig met hoogstaand Nederlands hier en dat verleer je dus ook. Mijn tweede paper voor mijn politiek vak hier (SANT 206) was dan wel weer goed. Hierop ben ik geslaagd en dit met relatief goede commentaar:
"This is a strong response to the assignment. You have a broad perspective, showing many different angles. They way you use Wolfs article as a basis for the discussion is very smart, and you show very impressive analytical abilities when placing other perspectives within his models. You have a very good understanding on the essay genre, and your academic writing is more or less flawless. Meaning your arguments are creative and analytical while at the same time always giving credit to the original authors. There is few, maybe none, structural mistakes in your text as far as I can see ".
Ik had er ook wel serieus aan bezig geweest en ja, het academisch Engels vlot nu gewoon beter dan het Nederlands. Ik heb mijzelf dan ook voorgenomen om mijn literatuurstudie van seminarie als ik eenmaal thuis ben, gewoon opnieuw te schrijven en deze keer zoals het moet.
Verder heb ik ook een eerste versie voor mijn term paper moeten binnen brengen. Spijtiggenoeg lagen de deadlines voor deze drie opdrachten allemaal op dezelfde dag.. En dit was een dag na mama en papa weg waren dus rarara, dit zorgt voor problemen. Aangezien dit nog maar een eerste versie moest zijn, kreeg deze dus het minste aandacht. Uiteindelijk viel het wel mee (qua inhoud) en kreeg ik vooral commentaar op woordkeuze en schrijffouten. Ondertussen zijn deze eruit gehaald en moet ik nog een twee tal bladzijden schrijven en dit tegen maandag aanstaande.
Tussen al die deadlines en nu heb ik ook niet stilgezeten. Ik had vandaag mijn eerste en laatste Noorse examen. Maar wij kregen dus vorige week vrijdag (een week voor het examen) te horen dat we woordenboeken mochten gebruiken en aangezien mijn Engels goed is, maar niet goed genoeg had ik die wel nodig. Wim had ze opgestuurd vanuit Belgie, maar deze waren hier dus niet op tijd (ze moesten ten laatste dinsdag binnen zijn om gecontroleerd te worden op spieken). Het probleem was namelijk dat Karen haar fotocamera bij in het pakket zat en de douane in Oslo deed daar moeilijk over. Karen heeft dan alle Nederlandse mensen afgebeld terwijl ik in mijn laatste les zat (Technology op dinsdag) en zo zijn we uiteindelijk bij Inge terecht gekomen (een Nederlandse uit Nijmegen). Ik mocht haar woordenboeken gebruiken (danku!). Dan moest de universiteit natuurlijk wel nog aanvaarden dat ze te laat binnen gebracht werden en dit is gelukt door naar drie verschillende mensen te mailen en het persoonlijk te gaan vragen. Donderdagmorgend ben ik heel vroeg opgestaan om om half 9 in de bibliotheek te kunnen zijn om te printen en om 9u ten laatste mijn woordenboeken persoonlijk aan de coordinator te gaan geven. Toen ik deze morgen op het examen binnenkwam lagen ze daar mooi te blinken.
Het examen hier was in een kerk. Heel modern allemaal, met een podium en een gigantische zaal. Wij zaten daar met een 300-400 mensen allemaal met een eigen bureautje (dus helemaal niet in auditoriums zoals in Belgie). Nog een groot verschil was dat we met verschillende vakken samen zaten en dit door elkaar en zonder structuur. Maar het grootste verschil waren de opzichters en de manier van doen tijdens examens. Een kort examen hier in Noorwegen duurt 6 uur (van 9u tot 15 uur) en de langere examens duren 8u (van 9u tot 17 uur). Tijdens deze tijd mag je slapen, eten, naar buiten lopen, drinken, schoenen uitdoen, dekentje meehebben, ... Naast mij zat een meisje die de eerste keer naar buiten ging om 9u15 (het examen was 20minuten bezig!) en daarna begon die haar pastasalade te eten. Echt heel grappig allemaal. Maar het beste van al, de opzichters. Dit waren allemaal mensen van 55+. Ik veronderstel dat het gepensioneerden zijn die zich daarvoor opgeven (van die kerkgemeenschap denk ik?). Deze mensen praten geen Engels, zijn heel lief en grappig en staan 6 volledige uren voor ons klaar. Tijdens het examen loop je gewoon naar buiten, sta je recht wanneer je zin hebt, ... Hoe dan ook, dit is totaal anders in vergelijking met Belgie. We kregen 2 vragen maar we konden telkens kiezen welke we wouden oplossen (dus 2 keer, 1 vraag uit 2 mogelijkheden kiezen). De eerste keer koos ik voor Genocide, de tweede keer voor resistance, symbols and rituals. De vragen op zich vielen goed mee, maar het is en blijft veel leerstof. Het waren iets meer dan 40 artikels en dan is het moeilijk om te onthouden wie wat juist zegt (zeker als het maar over een 5 tal verschillende thema's gaat). Ik schreef uiteindelijk 14blz vol (je kiest zelf hoeveel je schrijft) en je moet op zo doorschrijf papier je examen maken zodat er op het einde 3 exemplaren zijn van je examen (waar je er zelf 1 van mag bijhouden) en de andere twee worden door twee verschillende mensen verbetert en dan krijg je een soort gemiddelde score van die twee. Uiteindelijk bleef ik zitten tot 15u05 (het laatste kwartier mag je gebruiken om je bladeren los te scheuren en aan elkaar vast te maken met een soort van touwtje). Toen een van die oudere dames dat aan het uitdelen was begreep ik niet waarvoor het diende, maar toen ik het daarna bekeek was het een ingenieus systeem.
Vanaf nu moet ik dus nog enkele uren aan mijn paper werken (dit weekend), maandag gaan afgeven en shoppen (!), dinsdag gaan we (samen met Daan, Karen haar laatste bezoek) naar het science center en ga ik daarna een interview afnemen voor seminarie, woensdag ga ik een laatste keer Bergen 'verkennen' en nog eens op Floyen en gewoon genieten (want diep vanbinnen ga ik het hier wel missen), donderdag mag ik dan inpakken en vrijdag ga ik smorgens mijn sleutel afgeven en daarna afscheid nemen en de flybus nemen om 2u om richting Kopenhagen te vliegen omstreeks 16u. Ik kom dan savonds toe omn 19u40 op Zaventem.
Nu kan het aftellen beginnen. Spijtiggenoeg, maar wel van harte welkom.
Voor een van de laatste keren:
Vennlig hilsen fra Bergen, Norge!
zondag 1 november 2009
Dag 48 - 52: Bezoek van de mama en papa
.jpg)
En na Estland, is Belgie aan de beurt. Om te voorkomen dat ik ze te veel zou missen, besloten mama en papa eens langs te komen. Een flitsbezoekje dan wel, maar toch.
Ze zijn donderdag in de late namiddag toegekomen en ik ben ze gaan opwachten in het stad (ik had ze uitgelegd hoe ze de flybus moesten nemen) en dan was het een blij weerzien. We zijn dan door Bergen gewandeld richting hun hotel. De kamer was heel mooi, met havenzicht zoals gevraagd. Daarna zijn we richting Floyen gegaan, om van boven een Bergen by night - je te kunnen doen. En aan mama te merken vond ze het prachtig.
Nadien zijn we naar beneden gegaan en savonds gaan eten in ToKokker (op aanraden van Goele). Dit was een gezellig restaurantje midden in het oude Bryggen. Het was lang geleden dat ik nog ander voedsel dan gehakt, kip of samsonworst had gegeten dus dit smaakte zo geweldig. Voor het eerst heb ik rendier gegeten. Echt een aanrader! Het was een leuke dag/avond.
De volgende dag (vrijdag) had ik ze smorgens uitgenodigd op mijn nederige stulpje op Fantoft (ze hebben zelf de bus genomen en het is gelukt! Hoera!). Na het keuren van onze 'kajuit' zijn we naar de Stavkirke geweest. En opnieuw was het prachtig tussen al die herfstkleuren.
.jpg)
Nadien zijn we opnieuw richting Bergen geweest en tram/bus 2 genomen richting ulriken. Zelf ben ik er ook nog niet op geweest, maar dus hoog tijd om daar verandering in te brengen. We gingen wel met de kabelbaan deze keer aangezien er geen tijd was om die te voet te doen. En het was prachtig. Het mooiste uitzicht dat ik hier al gezien heb en het was ook een prachtige dag dus dat doet veel.
.jpg)
.jpg)
In de namiddag zijn we dan de fjordtour gaan boeken en eventjes gaan winkelen :D. We zijn ook naar Bryggen geweest en het kasteel.
Zaterdag zijn we dan op fjordtour geweest (ik ben wel eerst om half 7 moeten opstaan om op te tijd in het hotel te zijn om te kunnen ontbijten :D). Eerst trein, dan bus, dan boot, dan Flambaan en dan opnieuw trein. Er is heel wat in het honderd gelopen want we hadden de verkeerde tickets, maar alles is goed gekomen.
Savonds zijn we dan met Karen en Wouter opnieuw naar hetzelfde restaurant geweest en we hebben allemaal reserves aangelegd. Njam!
Vandaag zijn ze dan opnieuw naar Fantoft gekomen en zijn we eerst nog gaan wandelen naar het kasteel en naar de fjord. En dan hebben ze hier de bus genomen om half 1 en ze zijn ondertussen veilig thuisgekomen.
Ik ben dan sinds dat ze weg zijn begonnen met essayen en heb ondertussen al anderhalve afgewerkt en doorgemaild. Nu nog een presentatie maken voor morgenvroeg en slapen.
Groetjes, en tot binnenkort!
dinsdag 27 oktober 2009
Dag 41-47: Visitor from Estonia
Hallo!
Het is een drukke week geweest. We hebben donderdagmorgend een opdracht gekregen en we hebben een week de tijd voor een paper te schrijven. Maar aangezien Caroline komt en mama en papa daarna had ik geen tijd om dat te laten wachten en ben ik er maar ingevlogen. Uiteindelijk heb ik donderdag van na de les tot als de bib sloot geschreven en vrijdagmorgend vroeg opgestaan om het af te werken in de bib. En het is ongeveer gelukt. Enkel nog referentielijst aanvullen en een paar details en ik kan afgeven. Maar vrijdag dus. Caroline kwam toe om 15u en ik was iets te laat aan het station, maar soit. En het weerzien was hartelijk! (wat had ik haar gemist!). Vrijdag zijn we nog naar de stavkirke gewandeld en naar de fjord aan fantoft. Het was heel mooi en vooral leuk om nog een met haar te babbelen enz. Savonds hebben we dan spelletjes gespeeld met het hele Belgische bezoekersfront (er waren ook twee vriendinnen van Karen op bezoek). Zaterdag hebben Caroline en ik Bergen zelf bezocht (natuurhistorisch museum, de rode kerk, het park, ...) en de zonsondergang van op Floyen (alleen spijtig dat de wolken ervoor zaten) en daarna ook Bergen by evening. Zondag gingen we dan met de hele Belgische groep Blamanen doen. Het weer was niet op en top, maar afgesproken was afgesproken. Wat een tocht. Wat een wandeling! Wij hebben genoeg bergen beklommen voor de rest van ons leven. Blamanen is de berg achter Floyen en van daar op heb je uitzicht op alle bergen in de buurt (Floyen, Ulriken, Lovstakken) en een prachtig panorama zicht. Het was koud en af en toe nat, maar o zo vermoeiend. Het was een prachtige dag geweest. S avonds heb ik bloemkolen gemaakt (en zelfs de witte saus was gelukt!). Maandag dan (gisteren) zijn Caroline en ik gaan winkelen. Zelf had ik eerst les, maar dan kon zij uitslapen. Dus na de les gingen we door tot op het bot want blijkbaar zijn er in Estland geen h&m's en hier zijn er een 10tal. Het was opnieuw een vermoeiende dag met Bryggen als afsluiter.
Daarna gingen we terug naar Fantoft en hebben we als laatste activiteit Karen haar laptop uit elkaar gevezen. De harde schijf is blijkbaar kapot. Wim heeft via skype en webcam Caroline en mij geleid door wat we moesten doen om te weten te komen wat er allemaal kapot was. Zo konden we eerst al haar gegevens nog redden en daarna haar harde schijf testen en zo blijkt dat die kapot is. Mama en papa nemen er eentje mee uit Belgie en een reserve laptop zodat Karen hier zeker verder kan. Daarna gingen we eten en nog een laatste keer de bus nemen vanuit Fantoft naar het Byparken voor een korte wandeling van Bergen by night en dan richting station te gaan om afscheid te nemen. Wat zal ik haar weer missen.
Uitspraak van de week van Caroline: "Hebt gij hespeworst in mijn sjakos gestoken?"
Uitspraak van de week van Wouter: "En Sofie Stans is de slagroom."
Groetjes en foto's komen later!
Het is een drukke week geweest. We hebben donderdagmorgend een opdracht gekregen en we hebben een week de tijd voor een paper te schrijven. Maar aangezien Caroline komt en mama en papa daarna had ik geen tijd om dat te laten wachten en ben ik er maar ingevlogen. Uiteindelijk heb ik donderdag van na de les tot als de bib sloot geschreven en vrijdagmorgend vroeg opgestaan om het af te werken in de bib. En het is ongeveer gelukt. Enkel nog referentielijst aanvullen en een paar details en ik kan afgeven. Maar vrijdag dus. Caroline kwam toe om 15u en ik was iets te laat aan het station, maar soit. En het weerzien was hartelijk! (wat had ik haar gemist!). Vrijdag zijn we nog naar de stavkirke gewandeld en naar de fjord aan fantoft. Het was heel mooi en vooral leuk om nog een met haar te babbelen enz. Savonds hebben we dan spelletjes gespeeld met het hele Belgische bezoekersfront (er waren ook twee vriendinnen van Karen op bezoek). Zaterdag hebben Caroline en ik Bergen zelf bezocht (natuurhistorisch museum, de rode kerk, het park, ...) en de zonsondergang van op Floyen (alleen spijtig dat de wolken ervoor zaten) en daarna ook Bergen by evening. Zondag gingen we dan met de hele Belgische groep Blamanen doen. Het weer was niet op en top, maar afgesproken was afgesproken. Wat een tocht. Wat een wandeling! Wij hebben genoeg bergen beklommen voor de rest van ons leven. Blamanen is de berg achter Floyen en van daar op heb je uitzicht op alle bergen in de buurt (Floyen, Ulriken, Lovstakken) en een prachtig panorama zicht. Het was koud en af en toe nat, maar o zo vermoeiend. Het was een prachtige dag geweest. S avonds heb ik bloemkolen gemaakt (en zelfs de witte saus was gelukt!). Maandag dan (gisteren) zijn Caroline en ik gaan winkelen. Zelf had ik eerst les, maar dan kon zij uitslapen. Dus na de les gingen we door tot op het bot want blijkbaar zijn er in Estland geen h&m's en hier zijn er een 10tal. Het was opnieuw een vermoeiende dag met Bryggen als afsluiter.
Daarna gingen we terug naar Fantoft en hebben we als laatste activiteit Karen haar laptop uit elkaar gevezen. De harde schijf is blijkbaar kapot. Wim heeft via skype en webcam Caroline en mij geleid door wat we moesten doen om te weten te komen wat er allemaal kapot was. Zo konden we eerst al haar gegevens nog redden en daarna haar harde schijf testen en zo blijkt dat die kapot is. Mama en papa nemen er eentje mee uit Belgie en een reserve laptop zodat Karen hier zeker verder kan. Daarna gingen we eten en nog een laatste keer de bus nemen vanuit Fantoft naar het Byparken voor een korte wandeling van Bergen by night en dan richting station te gaan om afscheid te nemen. Wat zal ik haar weer missen.
Uitspraak van de week van Caroline: "Hebt gij hespeworst in mijn sjakos gestoken?"
Uitspraak van de week van Wouter: "En Sofie Stans is de slagroom."
Groetjes en foto's komen later!
maandag 19 oktober 2009
Dag 35-40: Party & Sightseeing
.jpg)
Dag lieve vrienden en familie,
Het is weer eens druk geweest. De voorbije dagen waren vermoeiend, maar het was zeer zeker de moeite.
Vorige week hadden we voor het eerst seminarie en zo komen we dus op 8u les per week. Dinsdag 4u, woensdag 2u en donderdag 2u. Niet veel, maar we verliezen wel veel tijd omdat we telkens met de bus naar de les moeten en dus 40min voor de les moeten vertrekken. Maar we mogen hier niet klagen.
Vorige week was voorlopig de prachtigste van mijn hele verblijf. Het was elke dag stralende zon, prachtige herfstdagen. Dit was echt genieten. Ik ben zelfs buiten geweest met een trui en mijn hele leuke (nieuwe) sjaal van in Oslo :). Echt genieten. Vrijdagavond zijn we dan naar de zonsondergang op Floyen gaan kijken aangezien het weer echt heel goed was. Een paar enkele wolkjes, maar dat maakte het nog zoveel mooier. We zijn naar boven gegaan om half 6 en we waren maar juist op tijd om alles nog te kunnen zien. Er waren echt geen woorden voor. Het was ijskoud buiten, maar het was elke rilling waard. We zijn gebleven tot kwart voor 8 om zo ook Bergen by night te kunnen zien. Later die avond, was er het feestje van Inge (Een Nederlands meisje die ergens vorige week te weten gekomen is dat ze geslaagd is en dus haar bachelor al gehaald heeft, onafhankelijk of ze het hier goed doet). Die avond had ik ook mijn eerste alcoholconsumptie van mijn verblijf in Noorwegen. Eerst de rest van Karen haar fles wijn en daarna een biertje (Tuborg). Het was echt een leuke avond.
.jpg)
.jpg)
.jpg)
Zaterdag was het dan opnieuw studeertijd aangezien zondag een uitstap gepland was. We gingen met ISU (international student union) naar de eidfjord. Het was een 3u durende busrit (met ferry!) en dan een hike van 3u. We gingen eerst langs de baan naar boven en kwamen zo aan bij het begin van het 'wandelpad'. We gingen daarlangs, over rotsen, langs bomen en naast ravijnen (en ohja, ik was opnieuw bang) om daarna uit te komen op een prachtige grasvlakte met uitzicht op een prachtige waterval.
.jpg)
.jpg)
Maar we gingen na veel getreuzel verder. Het uiteindelijke doel was niet echt duidelijk, en we gingen dus van top naar top. Op een bepaald moment begonnen we hier en daar door sneeuw te wandelen en begon er ijs te liggen. Hier haakte ik af en liet (wie nog overschoot van) de groep doorgaan. Zij gingen nog een laatste top doen om dan volledig in de sneeuw te staan. Ik ging alleen nog even door, maar toe ik (bijna!) gevallen was over rotsen met ijs erop, was het goed geweest. Ik ging opnieuw naar beneden langs, door en over een riviertje en zag dat dit niet de weg was die ik naar boven genomen had. Maar ik ben er uiteindelijk geraakt met gewoon het orientatiegevoel. Perfect noemen we dat. Het was wel een prachtige wandeling. Als einde was er dan een barbeque (hotdogs :)) en opnieuw de 3u durende busrit naar huis. Zalig noemen we dit. (The last photo down here is from Agnes. It really love him, thanks!)
.jpg)

Vandaag was het dan Goele-dag. Sommigen onder jullie kennen haar wel, Goele Jacquemyn, ex-kringer van team Evenementen 2008/2009 (net zoals mij) en ook wel schoenenverslaafd (ook net zoals mij :-)). Zij was in Bergen omdat haar broer hier is voor zijn werk en ze natuurlijk ook graag een citytripje meepikt. Vandaag zijn we dan gaan winkelen. En ja, het was leuk. De buit bedroeg een t shirt en mijn Moose trui (echt geweldig!). En het beste van al, als je het kasticketje op het vliegveld afgeeft, krijg je 25% terug omdat Noorwegen het hoogste belastingspercentage heeft en ze de toeristen op deze manier toch willen benaderen.
.jpg)
dinsdag 13 oktober 2009
Dag 28-34: Een evenwicht zoeken tussen school en plezier
Hallo allemaal,
Ik weet dat het weer even geleden is dat ik nog iets liet horen, wel hierbij mijn verontschuldigingen daarvoor. Het is druk geweest, we hebben flink voor school gewerkt en ook bergen beklommen.
Wel, toen ik dan terugkwam uit Oslo ging alles zijn gewone gangetje. Opstaan, voor school werken of naar school gaan en thuiskomen en opnieuw een beetje werken en dan s' avonds een film kijken OF (!) zoals deze week dus het geval was: spelletjes spelen.
We hebben gekaart (en ik heb heel wat nieuwe dingen leren kennen) en we hebben ook jungle speed gespeeld met de rest van de Belgische delegatie hier en ook Robbert de Duitser.
Zaterdag zijn we de fjord gaan bekijken samen met het kasteel en het wanne-be strand. Heel mooi allemaal, rustgevend. Daar ga ik sowieso eens studeren bij mooi weer aangezien dit maar op een 20 tal minuutjes wandelen van Fantoft ligt.
.jpg)
Voor de rest niets speciaals te melden, behalve dat we gisteren een poging gedaan hebben om te Lovstakken te beklimmen. Volgens Karen haar deskundige mening, de moeilijkste berg van de zeven bergen rond Bergen. Ingewikkeld, niet? Wel, het was een prachtige dag. Zon, water en net geen strand, maar heerlijk herfstweer.
We vertrokken aan Fantoft om 1u, klaar voor een fikse wandeling naar zo een 600 meter hoge berg. Het is de berg waar ik uitzicht op heb vanuit mijn kamer. Voor we aan deze tocht konden beginnen moesten we eerst aan de voet van de berg zien te geraken en aangezien wij op een helling van een andere berg wonen, moesten we (te voet!) eerst naar het dal van onze berg en dan rustig klimmen naar de te beklimmen berg (Lovstakken is zijn naam en het is de rechterkant van de foto die hierboven staat, ons doel was de top). De eerste 150m staan nog huizen, maar daarna is het enkel bos en rotsen. En dit mogen jullie letterlijk nemen. We trokken vol moed het bos in, maar dit was stijl en lag vol met stenen en kleine riviertjes. Al na een kwartiertje moest ik het tempo van Wouter en Karen lossen en gingen zij alleen door en ging ik normaal teruggaan aangezien het zwaarder was dan verwacht.
.jpg)
Maar ik bleef nog even in het bos aan het beekje met kleine watervalletjes zitten. Na zo een 10 minuutjes nadenken, vond ik het toch wel spijtig dat ik niet verder ging gaan en vond het niet kunnen omdat ik nu toch al hier was. Dus ik stond op en ging verder. Op mijn tempo deze keer en dit ging goed. Na een half uurtje verder klauteren op rotsen en stenen (wat niet evident is aangezien ik hoogtevrees heb), stond ik een eerste keer aan een splitsing. Ik besloot Karen te bellen en zij wees mij in de juiste richting. En avant marche! Ondertussen waren er al enkele Noren mij gepasseerd die aan het joggen waren, naar boven en terug naar beneden, en opnieuw naar boven en naar beneden. Ik geloofde mijn eigen ogen niet. Wij, Belgen, waren aan het puffen om 1x maar boven te geraken en zij liepen ons in looptempo voorbij. Dit terwijl het pad ook niet echt een pad was, maar gewoon stenen en rotsen. Ergens voelde het wel goed dat ik niet de enige persoon op die berg was. Na opnieuw een half uurtje (en na het beklimmen van een 200m lange steenmuur, waar je je goed moet vasthouden aan elke boom of je haalt het niet), opnieuw een splitsing, ik bel opnieuw naar Karen. En zij was opnieuw diegene die mij op het juiste pad bracht. Door het dennenbos! Oke! Alleen, er was geen pad. Vanaf nu was het op gevoel. Ik wist dat de top rechts van mij zat, en ik moest er naartoe. Dus ik neem een padje naar rechts en baan mijn weg door het naaldenbos. Na een 20tal minuutjes kom ik aan een stenenmassa. Ik besluit erover te gaan en na heel wat schrik en geklauter, kom ik boven aan. Alleen, ik sta aan de andere kant van de berg. Ik zie de zee al liggen, hoera! Ik bel opnieuw naar Karen en zeg dat ik naast de elektriciteitsmast sta, en zij zegt: "Je moet helemaal niet voorbij een elektriciteitsmast". Daarna zegt ze dat zij halverwege de top staan en dat ik eens moet springen. Zij ziet mij, ik zie hun op de top staan. Maar ik geraak er niet langs waar ik nu sta en moet een hele eind terug naar beneden.. Ja lap.. Op dat moment was het al half vier en mijn pijp was bijna uit, toen heb ik het wel opgegeven nadat ik genoten heb van het magnifieke uitzicht. Ik stond er bijna, en het heeft niet mogen zijn.
.jpg)
Bij het naar beneden gaan, heb ik nog het meeste schrik van al gehad. Op stenen en rotsen naar boven is niks, maar naar beneden lijkt dat echt verschrikkelijk. Alles is glad, rotsen zijn glibberig, schoenen zijn glibberig, ... Ik heb over het naar beneden gaan bijna even lang gedaan als bij het naar boven gaan. Ik ben overal waar ik kon, gaan zitten en zo mijzelf naar beneden geschoven. Toen ik eindelijk veilig en wel terug op begane grond was, nam ik mij voor om dit toch niet meer te doen.
Deze morgen had ik opnieuw om 8u les, dus het opstaan was pijnlijk. Nu heb ik juist een twee machines gewassen en nu gaan we iets eten en dan opnieuw naar de les. De komende week ga ik verder studeren en stilaan aan seminarie voor Belgie beginnen en aan mijn term paper voor mijn media vak hier.
Zondag gaan we met een 100 tal mensen van fantoft naar de Eidgletsjer. Dat verhaal horen jullie maandag normaal. En vanaf dan is het uitkijken naar de komst van Caroline (en oh wat heb ik haar gemist!).
Hilsen fra Norge!
En nog een update:
Ik ben juist terug van les nr 2 van vandaag en heb vriendjes gemaakt met een Noors meisje. Ik weet haar naam niet, maar ze is 27, getrouwd en heeft een zoontje Jasper van 2j. Dat is nog zoiets dat hier heel normaal is. Kinderen hebben op jonge leeftijd. De meeste universiteiten hebben zelfs kinderopvang en middelbare scholen ook. Dus tienerzwangerschappen is hier alledaagse kost. Heel raar zo meisjes van 16-17 op de bus met nen buggy..
Ik weet dat het weer even geleden is dat ik nog iets liet horen, wel hierbij mijn verontschuldigingen daarvoor. Het is druk geweest, we hebben flink voor school gewerkt en ook bergen beklommen.
Wel, toen ik dan terugkwam uit Oslo ging alles zijn gewone gangetje. Opstaan, voor school werken of naar school gaan en thuiskomen en opnieuw een beetje werken en dan s' avonds een film kijken OF (!) zoals deze week dus het geval was: spelletjes spelen.
We hebben gekaart (en ik heb heel wat nieuwe dingen leren kennen) en we hebben ook jungle speed gespeeld met de rest van de Belgische delegatie hier en ook Robbert de Duitser.
Zaterdag zijn we de fjord gaan bekijken samen met het kasteel en het wanne-be strand. Heel mooi allemaal, rustgevend. Daar ga ik sowieso eens studeren bij mooi weer aangezien dit maar op een 20 tal minuutjes wandelen van Fantoft ligt.
.jpg)
Voor de rest niets speciaals te melden, behalve dat we gisteren een poging gedaan hebben om te Lovstakken te beklimmen. Volgens Karen haar deskundige mening, de moeilijkste berg van de zeven bergen rond Bergen. Ingewikkeld, niet? Wel, het was een prachtige dag. Zon, water en net geen strand, maar heerlijk herfstweer.
We vertrokken aan Fantoft om 1u, klaar voor een fikse wandeling naar zo een 600 meter hoge berg. Het is de berg waar ik uitzicht op heb vanuit mijn kamer. Voor we aan deze tocht konden beginnen moesten we eerst aan de voet van de berg zien te geraken en aangezien wij op een helling van een andere berg wonen, moesten we (te voet!) eerst naar het dal van onze berg en dan rustig klimmen naar de te beklimmen berg (Lovstakken is zijn naam en het is de rechterkant van de foto die hierboven staat, ons doel was de top). De eerste 150m staan nog huizen, maar daarna is het enkel bos en rotsen. En dit mogen jullie letterlijk nemen. We trokken vol moed het bos in, maar dit was stijl en lag vol met stenen en kleine riviertjes. Al na een kwartiertje moest ik het tempo van Wouter en Karen lossen en gingen zij alleen door en ging ik normaal teruggaan aangezien het zwaarder was dan verwacht. .jpg)
Maar ik bleef nog even in het bos aan het beekje met kleine watervalletjes zitten. Na zo een 10 minuutjes nadenken, vond ik het toch wel spijtig dat ik niet verder ging gaan en vond het niet kunnen omdat ik nu toch al hier was. Dus ik stond op en ging verder. Op mijn tempo deze keer en dit ging goed. Na een half uurtje verder klauteren op rotsen en stenen (wat niet evident is aangezien ik hoogtevrees heb), stond ik een eerste keer aan een splitsing. Ik besloot Karen te bellen en zij wees mij in de juiste richting. En avant marche! Ondertussen waren er al enkele Noren mij gepasseerd die aan het joggen waren, naar boven en terug naar beneden, en opnieuw naar boven en naar beneden. Ik geloofde mijn eigen ogen niet. Wij, Belgen, waren aan het puffen om 1x maar boven te geraken en zij liepen ons in looptempo voorbij. Dit terwijl het pad ook niet echt een pad was, maar gewoon stenen en rotsen. Ergens voelde het wel goed dat ik niet de enige persoon op die berg was. Na opnieuw een half uurtje (en na het beklimmen van een 200m lange steenmuur, waar je je goed moet vasthouden aan elke boom of je haalt het niet), opnieuw een splitsing, ik bel opnieuw naar Karen. En zij was opnieuw diegene die mij op het juiste pad bracht. Door het dennenbos! Oke! Alleen, er was geen pad. Vanaf nu was het op gevoel. Ik wist dat de top rechts van mij zat, en ik moest er naartoe. Dus ik neem een padje naar rechts en baan mijn weg door het naaldenbos. Na een 20tal minuutjes kom ik aan een stenenmassa. Ik besluit erover te gaan en na heel wat schrik en geklauter, kom ik boven aan. Alleen, ik sta aan de andere kant van de berg. Ik zie de zee al liggen, hoera! Ik bel opnieuw naar Karen en zeg dat ik naast de elektriciteitsmast sta, en zij zegt: "Je moet helemaal niet voorbij een elektriciteitsmast". Daarna zegt ze dat zij halverwege de top staan en dat ik eens moet springen. Zij ziet mij, ik zie hun op de top staan. Maar ik geraak er niet langs waar ik nu sta en moet een hele eind terug naar beneden.. Ja lap.. Op dat moment was het al half vier en mijn pijp was bijna uit, toen heb ik het wel opgegeven nadat ik genoten heb van het magnifieke uitzicht. Ik stond er bijna, en het heeft niet mogen zijn.
.jpg)
Bij het naar beneden gaan, heb ik nog het meeste schrik van al gehad. Op stenen en rotsen naar boven is niks, maar naar beneden lijkt dat echt verschrikkelijk. Alles is glad, rotsen zijn glibberig, schoenen zijn glibberig, ... Ik heb over het naar beneden gaan bijna even lang gedaan als bij het naar boven gaan. Ik ben overal waar ik kon, gaan zitten en zo mijzelf naar beneden geschoven. Toen ik eindelijk veilig en wel terug op begane grond was, nam ik mij voor om dit toch niet meer te doen.
Deze morgen had ik opnieuw om 8u les, dus het opstaan was pijnlijk. Nu heb ik juist een twee machines gewassen en nu gaan we iets eten en dan opnieuw naar de les. De komende week ga ik verder studeren en stilaan aan seminarie voor Belgie beginnen en aan mijn term paper voor mijn media vak hier.
Zondag gaan we met een 100 tal mensen van fantoft naar de Eidgletsjer. Dat verhaal horen jullie maandag normaal. En vanaf dan is het uitkijken naar de komst van Caroline (en oh wat heb ik haar gemist!).
Hilsen fra Norge!
En nog een update:
Ik ben juist terug van les nr 2 van vandaag en heb vriendjes gemaakt met een Noors meisje. Ik weet haar naam niet, maar ze is 27, getrouwd en heeft een zoontje Jasper van 2j. Dat is nog zoiets dat hier heel normaal is. Kinderen hebben op jonge leeftijd. De meeste universiteiten hebben zelfs kinderopvang en middelbare scholen ook. Dus tienerzwangerschappen is hier alledaagse kost. Heel raar zo meisjes van 16-17 op de bus met nen buggy..
dinsdag 6 oktober 2009
Dag 23-27: Oslo (deel 2) ft. Wim
Oslo. Wat een stad. En wat een geweldig vriendje heb ik toch!
Het gaat geen lange blog zijn, gewoon een beschrijving van wat we juist gedaan hebben.
Wat hebben we zaterdag gedaan? Smorgens zijn we het vingeland park gaan bekijken. Heel mooi, wel spijtig van het slechte weer maar we hadden elkaar en dat was alles wat telde. Daarna zijn we het Radhus (het stadhuis) gaan bekijken (indrukwekkend en apart). Langs buiten lijkt het helemaal niet mooi, maar de binnenkant kan tellen. Dan hebben we de bus genomen naar Bygdoy, en zijn we naar het vikingmuseum, fram en kon tiki museum geweest. Kon tiki sloeg een beetje tegen, maar de rest was wel indrukwekkend. Nadien hebben we de ferry terug naar Oslo zelf genomen.
Zondagmorgend hebben we een fjordentocht gedaan en zijn we nog een teruggeweest naar het Radhus aangezien we blijkbaar nog niet alles gezien hadden. Nadien zijn we naar het koninklijk paleis geweest en hebben we de verandering van wacht gezien om 13u30. Niet zo indrukwekkend, en zelfs een beetje langdradig. Dan hebben we onze tocht verdergezet richting het nationaal museum en daar konden we heel wat werken van Edvard Munch bekijken (de schreeuw, madonna, ...) Nadat we onze culturele basis hadden aangedikt zijn we naar het opera huis gegaan (heel modern, maar wel mooi) en zo terug naar het parlement (stortinget) en daar namen we de metro naar Holmenkollen. Dit is de skischans juist buiten Oslo. Ze zijn deze aan het herbouwen voor het WK 2011 in Oslo. We konden dus niet op de schans zelf, maar hadden wel een mooi uitzicht aangezien we nu op 300 tal meter boven de stad stonden (op een van de vele bergen die oslo omringd).
Maandag was het dan tijd om te vertrekken. We hebben smorgens het Castle nog bezocht (akerhus) maar we mochten er niet in aangezien het enkel in juli en augustus open is. Daarna was het tijd om naar het station te gaan en de trein om 16.07 richting Bergen te nemen.. Ik was thuis om 23u15 en was doodop.
Vanmorgen hadden we les om 8u15 en oh jee, wat deed dit pijn. Wij zijn hier gewoon om heel lang te slapen en dan gaat de wekker af om 6u50. Het was te vergelijken met een les van Leen d`Haenens. Ze springt van de hak naar de tak en is moeilijk om te volgen. Voorlopig is het zelfs dezelfde leerstof dan analyse van mediateksten (ideologie en hegemonie). Wat een deja-vu gevoel.
Tot snel & vele groetjes vanuit Bergen
Ohja, mijn postpakket is toegekomen! Chocolade, shampoo, blocknotes, stylo's, ... Danku mama!
Het gaat geen lange blog zijn, gewoon een beschrijving van wat we juist gedaan hebben.
Wat hebben we zaterdag gedaan? Smorgens zijn we het vingeland park gaan bekijken. Heel mooi, wel spijtig van het slechte weer maar we hadden elkaar en dat was alles wat telde. Daarna zijn we het Radhus (het stadhuis) gaan bekijken (indrukwekkend en apart). Langs buiten lijkt het helemaal niet mooi, maar de binnenkant kan tellen. Dan hebben we de bus genomen naar Bygdoy, en zijn we naar het vikingmuseum, fram en kon tiki museum geweest. Kon tiki sloeg een beetje tegen, maar de rest was wel indrukwekkend. Nadien hebben we de ferry terug naar Oslo zelf genomen.
Zondagmorgend hebben we een fjordentocht gedaan en zijn we nog een teruggeweest naar het Radhus aangezien we blijkbaar nog niet alles gezien hadden. Nadien zijn we naar het koninklijk paleis geweest en hebben we de verandering van wacht gezien om 13u30. Niet zo indrukwekkend, en zelfs een beetje langdradig. Dan hebben we onze tocht verdergezet richting het nationaal museum en daar konden we heel wat werken van Edvard Munch bekijken (de schreeuw, madonna, ...) Nadat we onze culturele basis hadden aangedikt zijn we naar het opera huis gegaan (heel modern, maar wel mooi) en zo terug naar het parlement (stortinget) en daar namen we de metro naar Holmenkollen. Dit is de skischans juist buiten Oslo. Ze zijn deze aan het herbouwen voor het WK 2011 in Oslo. We konden dus niet op de schans zelf, maar hadden wel een mooi uitzicht aangezien we nu op 300 tal meter boven de stad stonden (op een van de vele bergen die oslo omringd).
Maandag was het dan tijd om te vertrekken. We hebben smorgens het Castle nog bezocht (akerhus) maar we mochten er niet in aangezien het enkel in juli en augustus open is. Daarna was het tijd om naar het station te gaan en de trein om 16.07 richting Bergen te nemen.. Ik was thuis om 23u15 en was doodop.
Vanmorgen hadden we les om 8u15 en oh jee, wat deed dit pijn. Wij zijn hier gewoon om heel lang te slapen en dan gaat de wekker af om 6u50. Het was te vergelijken met een les van Leen d`Haenens. Ze springt van de hak naar de tak en is moeilijk om te volgen. Voorlopig is het zelfs dezelfde leerstof dan analyse van mediateksten (ideologie en hegemonie). Wat een deja-vu gevoel.
Tot snel & vele groetjes vanuit Bergen
Ohja, mijn postpakket is toegekomen! Chocolade, shampoo, blocknotes, stylo's, ... Danku mama!
vrijdag 2 oktober 2009
Dag 20-22: En de aanloop naar Oslo (deel 1)
Dag iedereen,
de voorbije dagen waren leuk, heel leuk. We zijn dinsdag film gaan kijken in Klubb Fantoft en woensdagavond was het quiz night. Daar zijn we dan ook onze kans gaan wagen. Ons team bestond uit drie Belgen (Wouter, Karen en ik) en drie Duitsers (Robert, Martin en Malte). In het begin ging alles wat moeizaam, maar naar de quiz vorderde, begon het er zelfs op te lijken. We haalden verdienstelijk 18 (op 40) punten en beschouwden onszelf als 'niet slecht'.
Gisterenmorgend ben ik dan vroeg opgestaan (06.25u) om mijn bus rond 07.15u te kunnen nemen om zo op te tijd te zijn voor de trein naar Oslo om 07.58u. Ik zat dus te wachten vanaf half 8 en de trein was er nog niet en na 10 minuten nog steeds niet en de klok bleef tikken. Een beetje raar aangezien die trein er normaal al een uur zou moeten zijn met de vorige lading reizigers. Om 07.50u begonnen ze het station leeg te maken en iedereen voor de trein naar Oslo naar buiten te leiden om op vier aparte bussen te stappen en zo onze reis te kunnen maken. Dit had ik dus niet zien aankomen. Ik hou er van om in de Noorse treinen te zitten: cozy zetels met beenruimte en heel wat mogelijkheden, ik keek er naar uit om film te kunnen kijken en eventueel zelfs iets voor school te kunnen doen. Maar dit was dus buiten het feit dat we nu met de bus gingen gerekend. We vertrokken om 8u richting Oslo en ik bedacht bij mezelf dat Oslo zo een 480km was van Bergen en aan 70-75 per uur zou dit een 7-8u duren. Wel de verbazing was groot toen ik na anderhalf uur rijde een bord zag staan met Oslo 467km. Nouja, iedereen die mij kent, beseft dat er in mijn hoofd een gigantische bel aan het rinkelen is dan. Ik besloot er mij niets van aan te trekken (ik kon er toch niets aan doen) en ik genoot verder van onze trip.
Onze eerste stop was na een goeie twee uur rijden en deze was letterlijk juist voor de grote oversteek tussen Bergen en Oslo. Daar op dat moment rijden we uit het fjordengebied (en dit was ook heel mooi, veel mooier dan wat je met de trein ziet!) recht in de gewone bergen. De eerste tunnel was 11,9km lang (ik denk de langste tunnel waar ik ooit in geweest ben, juist mama?) en dan de tweede was 10,7km. Toen we buiten kwamen, begonnen we te klimmen en te klimmen en viel ik zachtjes in slaap en toen ik mijn ogen opnieuw opendeed, werd zelfs ik stil van het uitzicht. We reden tussen de rotsen en deze waren bedekt met sneeuw. Van dat prachtige glinsterende poeder, lag op de daken, op de grond, … . De rivier was bevroren op sommige stukken en de temperatuur ging naar -3. Ik heb moeite om het uitzicht te beschrijven. Rotsen met een dun laagje sneeuw, aan het pronken in de gloed van de zon met stralende blauwe hemel. Dit is het paradijs. Dit is ongetwijfeld het mooiste stukje Noorwegen dat ik tot hiertoe gezien heb en ik betwijfel of er nog iets prachtigers is. Zelfs nu, zoveel uur later, kan ik het nog steeds niet vatten. Wauw, mijn mond valt nog open bij elke gedachte aan dat stukje paradijs op aarde. Zo een mooie kol waar we doorreden, met af en toe skiliften en de bijhorende pistes. Wat hou ik toch van de winter en van de sneeuw. (de enige vergelijking die ik voor mijzelf toelaat is ‘zoals Finse, maar langer, witter, meer bergen, blauwe lucht en stralende zon, en nog 1000x mooier). We reden langs Voss naar Laerdal en zo naar Hemsedal en Gol en vanaf daar bleven we afdalen naar Oslo.
Na dit stukje paradijs wouden de vele kinderen op de bus een film zien en de buschauffeur besliste dat ‘High school musical 3’ de gepaste film zou zijn. In het Noors en met Noorse ondertitels. Zac Affron blijft mij achtervolgen (en enkel Wouter gaat dit begrijpen). Vanaf nu begonnen we ook links en rechts wat mensen uit de te zetten zodat iedereen zijn reisroute kon verder zetten. Uiteindelijk kwamen we in Oslo aan rond 4u – half 5 en ging ik op zoek naar het hotel dat ik makkelijk vond dankzij de uitstekende voorbereiding en de memorisering van het stratenplan van Oslo ;-). Ik ben Oslo gaan verkennen gisterenavond en deze morgend en was heel aangenaam verrast. Wat een prachtige stad. Gezellig maar mooi.
En nu is het wachten op de aankomst van Wim en ik kijk er heel hard naar uit.
(verliefde) Hilsen fra Oslo!
de voorbije dagen waren leuk, heel leuk. We zijn dinsdag film gaan kijken in Klubb Fantoft en woensdagavond was het quiz night. Daar zijn we dan ook onze kans gaan wagen. Ons team bestond uit drie Belgen (Wouter, Karen en ik) en drie Duitsers (Robert, Martin en Malte). In het begin ging alles wat moeizaam, maar naar de quiz vorderde, begon het er zelfs op te lijken. We haalden verdienstelijk 18 (op 40) punten en beschouwden onszelf als 'niet slecht'.
Gisterenmorgend ben ik dan vroeg opgestaan (06.25u) om mijn bus rond 07.15u te kunnen nemen om zo op te tijd te zijn voor de trein naar Oslo om 07.58u. Ik zat dus te wachten vanaf half 8 en de trein was er nog niet en na 10 minuten nog steeds niet en de klok bleef tikken. Een beetje raar aangezien die trein er normaal al een uur zou moeten zijn met de vorige lading reizigers. Om 07.50u begonnen ze het station leeg te maken en iedereen voor de trein naar Oslo naar buiten te leiden om op vier aparte bussen te stappen en zo onze reis te kunnen maken. Dit had ik dus niet zien aankomen. Ik hou er van om in de Noorse treinen te zitten: cozy zetels met beenruimte en heel wat mogelijkheden, ik keek er naar uit om film te kunnen kijken en eventueel zelfs iets voor school te kunnen doen. Maar dit was dus buiten het feit dat we nu met de bus gingen gerekend. We vertrokken om 8u richting Oslo en ik bedacht bij mezelf dat Oslo zo een 480km was van Bergen en aan 70-75 per uur zou dit een 7-8u duren. Wel de verbazing was groot toen ik na anderhalf uur rijde een bord zag staan met Oslo 467km. Nouja, iedereen die mij kent, beseft dat er in mijn hoofd een gigantische bel aan het rinkelen is dan. Ik besloot er mij niets van aan te trekken (ik kon er toch niets aan doen) en ik genoot verder van onze trip.
Onze eerste stop was na een goeie twee uur rijden en deze was letterlijk juist voor de grote oversteek tussen Bergen en Oslo. Daar op dat moment rijden we uit het fjordengebied (en dit was ook heel mooi, veel mooier dan wat je met de trein ziet!) recht in de gewone bergen. De eerste tunnel was 11,9km lang (ik denk de langste tunnel waar ik ooit in geweest ben, juist mama?) en dan de tweede was 10,7km. Toen we buiten kwamen, begonnen we te klimmen en te klimmen en viel ik zachtjes in slaap en toen ik mijn ogen opnieuw opendeed, werd zelfs ik stil van het uitzicht. We reden tussen de rotsen en deze waren bedekt met sneeuw. Van dat prachtige glinsterende poeder, lag op de daken, op de grond, … . De rivier was bevroren op sommige stukken en de temperatuur ging naar -3. Ik heb moeite om het uitzicht te beschrijven. Rotsen met een dun laagje sneeuw, aan het pronken in de gloed van de zon met stralende blauwe hemel. Dit is het paradijs. Dit is ongetwijfeld het mooiste stukje Noorwegen dat ik tot hiertoe gezien heb en ik betwijfel of er nog iets prachtigers is. Zelfs nu, zoveel uur later, kan ik het nog steeds niet vatten. Wauw, mijn mond valt nog open bij elke gedachte aan dat stukje paradijs op aarde. Zo een mooie kol waar we doorreden, met af en toe skiliften en de bijhorende pistes. Wat hou ik toch van de winter en van de sneeuw. (de enige vergelijking die ik voor mijzelf toelaat is ‘zoals Finse, maar langer, witter, meer bergen, blauwe lucht en stralende zon, en nog 1000x mooier). We reden langs Voss naar Laerdal en zo naar Hemsedal en Gol en vanaf daar bleven we afdalen naar Oslo.
Na dit stukje paradijs wouden de vele kinderen op de bus een film zien en de buschauffeur besliste dat ‘High school musical 3’ de gepaste film zou zijn. In het Noors en met Noorse ondertitels. Zac Affron blijft mij achtervolgen (en enkel Wouter gaat dit begrijpen). Vanaf nu begonnen we ook links en rechts wat mensen uit de te zetten zodat iedereen zijn reisroute kon verder zetten. Uiteindelijk kwamen we in Oslo aan rond 4u – half 5 en ging ik op zoek naar het hotel dat ik makkelijk vond dankzij de uitstekende voorbereiding en de memorisering van het stratenplan van Oslo ;-). Ik ben Oslo gaan verkennen gisterenavond en deze morgend en was heel aangenaam verrast. Wat een prachtige stad. Gezellig maar mooi.
En nu is het wachten op de aankomst van Wim en ik kijk er heel hard naar uit.
(verliefde) Hilsen fra Oslo!
maandag 28 september 2009
Dag 15-19: Take it easy

Donderdagavond zijn we naar een plaatselijk cafeetje geweest. Oh zo gezellig! Met live muziek en een partijtje scrabble met ons Belgisch kliekje en een Duitser. Het spijtige is alleen dat de laatste bus om 00.40u is, dus van echt uitgaan is hier absoluut (!) geen sprake. Enkel de vrijdagavond in Klubb Fantoft, maar langs ne kant is dat ook helemaal niet erg want het is hier toch te duur om echt door te zakken. Met één pintje moeten we het stellen voor de hele avond :) Voor 6-7 euro per pintje is ééntje meer dan voldoende.
Vrijdag was dan opnieuw een rustige dag met uitslapen en nog wat dingen in orde brengen.
Zaterdag zijn Wouter en Karen vroeg vertrokken met de trein naar Oslo waar ze tot op heden nog steeds zijn en ze komen dinsdagmorgend terug met de nachttrein.
Ik ben zaterdag voor het eerst gaan winkelen hier en heb gemerkt dat ook de kleren hier niet goedkoop zijn. Al valt de prijs daar nog het beste mee aangezien de h&m ongeveer dezelfde prijzen heeft dan in België. Volgende week ga ik op zoek naar van die laarsjes dat iedereen hier heeft, want ik heb geen waterdichte schoenen en die laarsjes zijn zoooo schattig (zie foto hieronder, zoiets dus, maar liefst in het licht grijs).

Maar ik kocht enkel een bolerootje in het paars (mijn halve kleerkast ziet paars hier :)).
Gisteren heb ik Gilmore girls dan uitgekeken en een deeltje van Karen haar boek proberen samenvatten, maar ik snap er niets van en ben dus ook niet verder dan de inleiding geraakt.
Het plan voor vandaag is mijn onderwerp van de paper uittypen (en dat gaat zijn: Hoe heeft de uitvinding en de evolutie van de computer invloed op het dagelijks leven van mensen?) en eventueel gaan winkelen aan het winkelcentrum aan de ikea aangezien daar veel schoenenwinkels waren en anders gewoon de stad eens ingaan en kijken waar ik uitkom.
Groeten,
En ohja, het brandweer verveelt zich hier ook niet. Een record deze week, donderdag 1x, zaterdag 2x en ook gisteren en dit alleen in dezen blok :)
donderdag 24 september 2009
Dag 14: Finse

Gisteren zijn we naar Finse geweest. Het beloofde een mooie wandeling te worden (zo een 15km) rond de gletsjer.
Finse is het hoogste treinstation van heel Noorwegen, 1222m, en het is een treinrit van een goeie 2 uur van Bergen en ook een serieuze klim. We namen de trein hier om half 11 en arriveerden iets voor 1 op Finse. We stapten uit en de koude overviel ons meteen. We bevroren bijna! We liepen het station binnen om ons warmer te kleden want van 15 graden naar 3-4 graden is een serieuze daling... Nadat we ons (dachten we) warm genoeg gekleed hadden, wouden we aan onze tocht beginnen. So far, so good. We vertrokken en liepen langs het meer en moesten de-rode-T-route volgen. We merkten een eerste T op na een 400tal meters, goed zo, dachten we. We gingen door en door en door.. Na zo een 3-4 tal kilometer begon het op te vallen dat we geen T's meer tegenkwamen en ook dat we wegliepen van de gletsjer.. We keken op de kaart en we wisten niet meer waar we juist zaten. Doorlopen dan maar. Na 500m begon ik mij stilaan af te vragen waar we waren en dacht aan de fietsroute.. Natuurlijk zaten we op de fietsroute. We besloten naar Karen te bellen en zij vertelde ons dat we na zo een 400m al naar links zouden gemoeten hebben, over het water via een dam. Oeps.

We besloten terug te gaan. Wel incalculeren dat het buiten aan het sneeuwen was (smeltende sneeuw, maar toch), aan het hagelen was, en heel hard aan het waaien was. Bij ons zou men ook wel spreken van een storm. Toen we teruggingen werd het nog erger en ook, nu kwam alles recht in ons gezicht. Na een tijdje begon ik zelfs witte schuim op mijn broek te ontdekken (zo nat dus!). Toen we bijna terug waren aan het station, zagen we de T's die we gemist hadden in het begin, mede doordat we bijna niets konden zien door de storm en dus met ons gezicht altijd naar beneden liepen... We besloten naar het station te gaan en te wachten op de trein om naar huis te gaan, aangezien we de wandeling toch niet meer konden doen voor het donker zou worden.
Daar bleven we rillen van de koude en Wouter had zijn broek al uitgedaan om die op de verwarming te laten drogen.

Ik ging af en toe naar het toilet om mijn broek en al de rest onder de droger voor de handen te houden om de onderkoeling tegen te gaan. Wat ook moet gezegd worden is dat alles wat in onze rugzak zat, ook nat was (boterhammen, portefeuilles, kaartjes, trotters, ...). Vanaf dan was het wachten op de trein (we hadden een minipris ticket en konden dus geen trein vroeger nemen) en moesten wachten tot half 9. Toen het station ging sluiten, gingen we naar het hotel ernaast en dronken koffie en warme chocomelk en probeerden de tijd sneller te laten gaan door idiote spelletjes ;-). Toen na vijf uur wachten, onze trein toch arriveerde, konden we eindelijk naar huis. We maakten in Bergen zelf nog een stop bij de burger king, aangezien eten en warm hebben heel goed klonk.
Vandaag zijn we dan nogmaals naar de studentenadministratie geweest om te vragen en te checken wanneer we eindelijk onze studentenkaart konden aanvragen. Blijkt er een fout te zijn geweest en is het papier gewoon nooit opgestuurd geweest. Ze heeft het dan snel afgedrukt zodat we eindelijk onze foto konden laten nemen en dinsdag (hopelijk!) onze studentenkaart konden gaan halen.
Ohja, ik heb vandaag mijn eerste 2 wasjes gedaan en beiden zijn geslaagd!
And again greetings from Bergen!
dinsdag 22 september 2009
Dag 13: Met vreugde verwelkomen wij Guido-Alexander I.
Vandaag was opnieuw een vreugdevolle dag. Als eerste hadden wij onze Noorse les die uitzonderlijk was op enkele gebieden en als tweede is er de geboorte/verwelkoming van onze kleine spruit.
Deze morgen was ik vroeg opgestaan om toch nog een beetje te kunnen studeren (wat totaal nutteloos bleek na de les van deze namiddag aangezien we die boeken zelfs niet nodig hebben. En ohja, het waren vier dure boeken...). Toen Wouter om 12u ook boven water kwam, moesten wij ons klaarmaken en iets eten om hier om 13.15u te vertrekken naar een gebouw waar we nog nooit waren binnengeweest, een lokaal dat we niet wisten zijn en een prof waar we de naam niet van gevonden hadden. Nuja, Wouter vergat zijn buskaartje dus moest terug naar Fantoft lopen (en dit was een goede test voor zijn conditie die spijtig genoeg niet het gewenste resultaat opleverde). We namen de bus en kwamen aan op Christies Gate om 14u. Tijd genoeg aangezien de faculteit maar 5min stappen is. We gingen het gebouw binnen (mits dat iemand anders de deur open deed, aangezien wij nog steeds geen studentenkaart hebben en dus ook nergens (!) binnen geraken). We namen de lift naar het 5e verdiep en daar was opnieuw badgecontrole. We namen een andere deur en daar konden we gelukkig wel binnen. We vonden het lokaal vrij snel (een klein klaslokaal met zo een 15 stoelen). Nu was het wachten op wie allemaal zou binnenkomen. Als eerste was er een vriendelijk Noors meisje. Zij legde ons de belangrijkste dingen zowat uit en dan kwam er een man binnen (rond de 30 jaar) en hij bleek de prof te zijn. Vanaf dan ging het snel en al vlug waren we met zo een 12 mensen, maar we vroegen ons nog steeds af wie die dame (bleek uiteindelijk een student te zijn) en die andere man was. Die man bleek de gastprofessor te zijn. Van die gastles hebben we niets begrepen en ze had ook bijna geen inhoud ivm België. We moest ondermeer een discussie voeren over de stelling "people kill people" en "guns kill people" en een stukje youtube bekijken van de film "bowling for columbai". Na de gastles volgden er twee presentaties van studenten. De eerste was van een Frans meisje. We hebben nog steeds geen idee over wat ze juist aan het vertellen was. Ze heeft in die 10 minuten tijd GEEN (!) enkele keer naar haar publiek gekeken, geen powerpoint presentatie gebruikt, de hele tijd haar blad afgelezen (echt letterlijk!) en de enige beweging die ze maakte was met haar ene hand het teken voor aanhalingsteken wanneer ze iets quoteerde. De tweede presentatie was van het Noorse meisje. Zij was voorbereid en deelde papieren uit zodat we konden volgen aangezien ze geen powerpoint presentatie kan maken (Ook hier moest ik toch even bij stilstaan). Zij keek wel enkele keren op maar was met haar vinger op haar blad (zo leren ze het in het eerste leerjaar bij ons ook, om te volgen waar je juist zit) ook letterlijk de zinnen aan het aflezen, en wanneer ze een woord niet kon uitspreken, ging ze gewoon naar de volgende zin.
Nadat deze presentaties afgelopen waren, maakte de prof nog enkele mededelingen, waaronder dat we volgende week ons onderwerp voor onze paper (we hebben geen examen voor dit vak. Enkel een presentatie, een paper over de inhoud van de presentatie en een grote paper) moeten indienen. De enige voorwaarden voor het onderwerp zijn dat het gerelateerd is aan media en technologie.
Na de les begonnen we alles eens op een rijtje te zetten en beseften we dat we ons hier gaan vervelen, en dit big time. Ons tweede vak begint op 6 oktober en we hopen dat we daar wat meer les van hebben, want deze volgende weken worden echt heel saai.
Mijn planning is ondertussen gemaakt. Ik wil de paper af hebben tegen begin november (deadline 20 november) en de presentatie kan niet moeilijk zijn nu ik zo een voorbeelden gezien heb (Ze gaan van onze presentatieskills nog verschieten...). Als ik dit met het lesgeven in Belgie moet vergelijken, komt er zelfs geen vergelijking aan te pas. Dit is niets waard. Dit zou een mastervak moeten zijn, en telt voor 15 studiepunten (wat ongelooflijk veel is, zeker als je bedenkt dat je maar 60 studiepunten per jaar moet doen, wat dus 2 vakken per semester is). Vandaag heb ik echt mijn ogen opengetrokken.
We hebben ondertussen ook goed nieuws uit Belgie gekregen en onze vakken zijn goedgekeurd.
We vervangen dus vijf Belgische vakken met twee Noorse vakken en in januari doen we nog drie examens mee in Belgie zodat onze tweede semester nog uit drie vakken zal bestaan. Ik hoop nu nog een goede ziel in Belgie te vinden die mijn boeken zou willen kopen en die dan op te sturen zodat ik hier in mijn massa aan vrije tijd toch kan studeren.
Hilsen!
Deze morgen was ik vroeg opgestaan om toch nog een beetje te kunnen studeren (wat totaal nutteloos bleek na de les van deze namiddag aangezien we die boeken zelfs niet nodig hebben. En ohja, het waren vier dure boeken...). Toen Wouter om 12u ook boven water kwam, moesten wij ons klaarmaken en iets eten om hier om 13.15u te vertrekken naar een gebouw waar we nog nooit waren binnengeweest, een lokaal dat we niet wisten zijn en een prof waar we de naam niet van gevonden hadden. Nuja, Wouter vergat zijn buskaartje dus moest terug naar Fantoft lopen (en dit was een goede test voor zijn conditie die spijtig genoeg niet het gewenste resultaat opleverde). We namen de bus en kwamen aan op Christies Gate om 14u. Tijd genoeg aangezien de faculteit maar 5min stappen is. We gingen het gebouw binnen (mits dat iemand anders de deur open deed, aangezien wij nog steeds geen studentenkaart hebben en dus ook nergens (!) binnen geraken). We namen de lift naar het 5e verdiep en daar was opnieuw badgecontrole. We namen een andere deur en daar konden we gelukkig wel binnen. We vonden het lokaal vrij snel (een klein klaslokaal met zo een 15 stoelen). Nu was het wachten op wie allemaal zou binnenkomen. Als eerste was er een vriendelijk Noors meisje. Zij legde ons de belangrijkste dingen zowat uit en dan kwam er een man binnen (rond de 30 jaar) en hij bleek de prof te zijn. Vanaf dan ging het snel en al vlug waren we met zo een 12 mensen, maar we vroegen ons nog steeds af wie die dame (bleek uiteindelijk een student te zijn) en die andere man was. Die man bleek de gastprofessor te zijn. Van die gastles hebben we niets begrepen en ze had ook bijna geen inhoud ivm België. We moest ondermeer een discussie voeren over de stelling "people kill people" en "guns kill people" en een stukje youtube bekijken van de film "bowling for columbai". Na de gastles volgden er twee presentaties van studenten. De eerste was van een Frans meisje. We hebben nog steeds geen idee over wat ze juist aan het vertellen was. Ze heeft in die 10 minuten tijd GEEN (!) enkele keer naar haar publiek gekeken, geen powerpoint presentatie gebruikt, de hele tijd haar blad afgelezen (echt letterlijk!) en de enige beweging die ze maakte was met haar ene hand het teken voor aanhalingsteken wanneer ze iets quoteerde. De tweede presentatie was van het Noorse meisje. Zij was voorbereid en deelde papieren uit zodat we konden volgen aangezien ze geen powerpoint presentatie kan maken (Ook hier moest ik toch even bij stilstaan). Zij keek wel enkele keren op maar was met haar vinger op haar blad (zo leren ze het in het eerste leerjaar bij ons ook, om te volgen waar je juist zit) ook letterlijk de zinnen aan het aflezen, en wanneer ze een woord niet kon uitspreken, ging ze gewoon naar de volgende zin.
Nadat deze presentaties afgelopen waren, maakte de prof nog enkele mededelingen, waaronder dat we volgende week ons onderwerp voor onze paper (we hebben geen examen voor dit vak. Enkel een presentatie, een paper over de inhoud van de presentatie en een grote paper) moeten indienen. De enige voorwaarden voor het onderwerp zijn dat het gerelateerd is aan media en technologie.
Na de les begonnen we alles eens op een rijtje te zetten en beseften we dat we ons hier gaan vervelen, en dit big time. Ons tweede vak begint op 6 oktober en we hopen dat we daar wat meer les van hebben, want deze volgende weken worden echt heel saai.
Mijn planning is ondertussen gemaakt. Ik wil de paper af hebben tegen begin november (deadline 20 november) en de presentatie kan niet moeilijk zijn nu ik zo een voorbeelden gezien heb (Ze gaan van onze presentatieskills nog verschieten...). Als ik dit met het lesgeven in Belgie moet vergelijken, komt er zelfs geen vergelijking aan te pas. Dit is niets waard. Dit zou een mastervak moeten zijn, en telt voor 15 studiepunten (wat ongelooflijk veel is, zeker als je bedenkt dat je maar 60 studiepunten per jaar moet doen, wat dus 2 vakken per semester is). Vandaag heb ik echt mijn ogen opengetrokken.
We hebben ondertussen ook goed nieuws uit Belgie gekregen en onze vakken zijn goedgekeurd.
We vervangen dus vijf Belgische vakken met twee Noorse vakken en in januari doen we nog drie examens mee in Belgie zodat onze tweede semester nog uit drie vakken zal bestaan. Ik hoop nu nog een goede ziel in Belgie te vinden die mijn boeken zou willen kopen en die dan op te sturen zodat ik hier in mijn massa aan vrije tijd toch kan studeren.
Hilsen!
Dag 10 - 12: Rust met een vleugje natuur...
Normaal gezien zou ik gisteren mijn blog aangevuld hebben, maar toen viel er helemaal NIETS te zeggen. Dit weekend was vooral rustig en zelfs saai. Vrijdagavond zijn we naar Klubb Fantoft geweest, maar de band die kwam optreden was niet echt mijn smaak (en ik vrees ook niet die van de rest van de bezoekers). Maar we hebben wel mensen leren kennen. Zo is er de 'gekke Duitser', 'de Hollandse', 'de Jonas' (Oh jawel, nog een Belg uit Leuven!), een Engels meisje uit Surrey (waarvan ik direct aan Bridget Jones moest denken want die woonde ook in Surrey en natuurlijk lachte iedereen vrolijk met mij), onze buurvrouw uit Milano en een Zuid-Afrikaans meisje. Het bleef allemaal rustig (kan ook moeilijk anders, met de prijs van een pint van zo een 30 kronen (= 4€).
Zaterdag dan kreeg ik duidelijk te voelen wat ik de vorige week gedaan had nl. mijn jas uitgetrokken op weg naar Floyen omdat ik het toen te warm had. Niet goed dus. Met een keelontsteking tot gevolg. Juij! Één remedie: twee dagen bedrust om maandag zeker mee te kunnen op de Sognefjordtour. Het weekend was vooral heel stil, vooral omdat mijn stem niet zo goed meewerkte.. Soep, soep, soep en het ging al veel beter :) en toen besloten we maar om onze pas gekochte boeken op te slaan. En ja, ik heb de inleiding al gedaan!
Vandaag, 6.22u, wekker maakt heel irritant lawaau. Dit was de bedoeling aangezien onze boot de kade verliet om 8.oou en je maar nooit weet met het verkeer. We haalden het (en hadden zelfs 6 minuten over!). Toen we bijna gingen vertrekken, en we dachten dat het gezelschap op de boot compleet was, niet dus. Er kwam nog een koppel met een baby opgelopen. Pech. Ik schat het kindje max 6 maand oud en iedereen weet wat daar de gevolgen van zijn: wenen, wenen, wenen. Daar wen je wel aan, hoopte ik toen. Nuja, het weer is voorspelbaar in Bergen (regen), maar voor zo een tochten moet je toch proberen om de mooie dagen eruit te halen. Conclusie: mislukt. We vertrokken met regen, en dit bleef zo voor de eerste twee uur. Vanaf dan begon er hier en daar beterschap in te komen, maar het bleef bewolkt en de regen achtervolgde ons voor de rest van de dag. Na twee uur op het benedendek kreeg ik een ingeving en ging zoeken naar het bovendek. Na een zoektocht van 30 seconden: Gevonden! Blijkbaar waren er meer dan 8 passagiers op de boot aangewezig. We verplaatsten ons naar boven en maakten ons eerste hilarische situatie van de dag mee. Er was een Spanjaard mee op de boot en deze stond buiten op het dek te genieten van de omgeving. Hij had enkel zijn trui aan terwijl het toch niet warm was. Na een paar minuten ging de Spanjaard naar binnen en na een vijftal minuten zagen we hem opnieuw verschijnen met jas, muts, handschoenen, ... Alles wat hij maar kon vinden. Ohja, het was grappig :D. De rest van de tocht was vooral prachtig, met de regenboog als hoogtepunt. Hij was zo helder! En volledig! (en vooral zie foto's) Het mindere weer was eigenlijk niet echt een tegenvaller. Al de mist en de wolken maken het nog mooier.

Uiteindelijk kwamen we één uur aan in Flam en moesten ons daar meer dan een anderhalf uur zien te amuseren. We deden elk soevernierwinkeltje en het Flam museum en het enige huis waar we niet geweest waren was het plaatselijk hotel. Toen vertrokken we met de Flambaan (2m hoogte) naar Myrdal (ongeveer op 800m hoogte) voor een 20km lange tocht met een oude trein. Onderweg zagen we prachtige watervallen en natuur en hier maakten we ons tweede hilarische moment van de dag mee (Nog veel beter dan het vorige). De trein bestond uit zeven wagonnen en we maakten een stop bij een prachtige waterval, maar het perron was maar lang genoeg voor 4 wagonnen. Gevolg: iedereen die in de eerste drie wagonnen zat moest door de onze om uit de trein te kunnen. Probleem: het waren allemaal (!) Japanezen (Chinees/Japanner). Wat doen die mensen graag en veel? Foto's trekken natuurlijk. Voor we het goed en wel beseften kwam er een heel leger op ons af (echt met honderden, en lopen!), nadat de hele caravaan gepasseerd was wouden Wouter en ik ook naar buiten en op de foto met de waterval. Toen we buitenkwamen zagen we het meest onbetaalbare moment van onze trip: Japanezen die sprongen met de handjes omhoog en aftelden tot wanneer hun andere Japanezenvriendje de foto ging maken. En nadat de ene foto genomen was, omdraaien en de andere op de foto in juist dezelfde positie en daarna in looppas terug op de trein.. Vanaf dan zijn we niet meer bijgekomen van het lachen...
Eenmaal in Myrdal aangekomen moesten we de trein naar Bergen op en wie zat er naast ons op de trein. Jawel, de kleine baby met zijn vermoeide vader en post-nataal depressieve moeder.
Wat een er-zijn-geen-woorden-voore-dag!
Ohja, morgen onze eerste les, spannend! Geraken we binnen of geraken we niet binnen... Aangezien je een studentenkaart nodig hebt en het systeem hier blijkbaar een beetje crazy gaat.
XOXO
Zaterdag dan kreeg ik duidelijk te voelen wat ik de vorige week gedaan had nl. mijn jas uitgetrokken op weg naar Floyen omdat ik het toen te warm had. Niet goed dus. Met een keelontsteking tot gevolg. Juij! Één remedie: twee dagen bedrust om maandag zeker mee te kunnen op de Sognefjordtour. Het weekend was vooral heel stil, vooral omdat mijn stem niet zo goed meewerkte.. Soep, soep, soep en het ging al veel beter :) en toen besloten we maar om onze pas gekochte boeken op te slaan. En ja, ik heb de inleiding al gedaan!
Vandaag, 6.22u, wekker maakt heel irritant lawaau. Dit was de bedoeling aangezien onze boot de kade verliet om 8.oou en je maar nooit weet met het verkeer. We haalden het (en hadden zelfs 6 minuten over!). Toen we bijna gingen vertrekken, en we dachten dat het gezelschap op de boot compleet was, niet dus. Er kwam nog een koppel met een baby opgelopen. Pech. Ik schat het kindje max 6 maand oud en iedereen weet wat daar de gevolgen van zijn: wenen, wenen, wenen. Daar wen je wel aan, hoopte ik toen. Nuja, het weer is voorspelbaar in Bergen (regen), maar voor zo een tochten moet je toch proberen om de mooie dagen eruit te halen. Conclusie: mislukt. We vertrokken met regen, en dit bleef zo voor de eerste twee uur. Vanaf dan begon er hier en daar beterschap in te komen, maar het bleef bewolkt en de regen achtervolgde ons voor de rest van de dag. Na twee uur op het benedendek kreeg ik een ingeving en ging zoeken naar het bovendek. Na een zoektocht van 30 seconden: Gevonden! Blijkbaar waren er meer dan 8 passagiers op de boot aangewezig. We verplaatsten ons naar boven en maakten ons eerste hilarische situatie van de dag mee. Er was een Spanjaard mee op de boot en deze stond buiten op het dek te genieten van de omgeving. Hij had enkel zijn trui aan terwijl het toch niet warm was. Na een paar minuten ging de Spanjaard naar binnen en na een vijftal minuten zagen we hem opnieuw verschijnen met jas, muts, handschoenen, ... Alles wat hij maar kon vinden. Ohja, het was grappig :D. De rest van de tocht was vooral prachtig, met de regenboog als hoogtepunt. Hij was zo helder! En volledig! (en vooral zie foto's) Het mindere weer was eigenlijk niet echt een tegenvaller. Al de mist en de wolken maken het nog mooier.

Uiteindelijk kwamen we één uur aan in Flam en moesten ons daar meer dan een anderhalf uur zien te amuseren. We deden elk soevernierwinkeltje en het Flam museum en het enige huis waar we niet geweest waren was het plaatselijk hotel. Toen vertrokken we met de Flambaan (2m hoogte) naar Myrdal (ongeveer op 800m hoogte) voor een 20km lange tocht met een oude trein. Onderweg zagen we prachtige watervallen en natuur en hier maakten we ons tweede hilarische moment van de dag mee (Nog veel beter dan het vorige). De trein bestond uit zeven wagonnen en we maakten een stop bij een prachtige waterval, maar het perron was maar lang genoeg voor 4 wagonnen. Gevolg: iedereen die in de eerste drie wagonnen zat moest door de onze om uit de trein te kunnen. Probleem: het waren allemaal (!) Japanezen (Chinees/Japanner). Wat doen die mensen graag en veel? Foto's trekken natuurlijk. Voor we het goed en wel beseften kwam er een heel leger op ons af (echt met honderden, en lopen!), nadat de hele caravaan gepasseerd was wouden Wouter en ik ook naar buiten en op de foto met de waterval. Toen we buitenkwamen zagen we het meest onbetaalbare moment van onze trip: Japanezen die sprongen met de handjes omhoog en aftelden tot wanneer hun andere Japanezenvriendje de foto ging maken. En nadat de ene foto genomen was, omdraaien en de andere op de foto in juist dezelfde positie en daarna in looppas terug op de trein.. Vanaf dan zijn we niet meer bijgekomen van het lachen...
Eenmaal in Myrdal aangekomen moesten we de trein naar Bergen op en wie zat er naast ons op de trein. Jawel, de kleine baby met zijn vermoeide vader en post-nataal depressieve moeder.
Wat een er-zijn-geen-woorden-voore-dag!
Ohja, morgen onze eerste les, spannend! Geraken we binnen of geraken we niet binnen... Aangezien je een studentenkaart nodig hebt en het systeem hier blijkbaar een beetje crazy gaat.
XOXO
vrijdag 18 september 2009
Dag 8-9: Wauw!
Hallo lieve vrienden,
Gisteren was een rustig dagje. We hebben vooral dingen gepland en gelezen (met dank aan trotter). Vandaag zijn we dan eerst om boeken geweest en onze faculteit gaan zoeken. En beiden met een goed einde. Voor het media gericht vak hebben we vier (dikke) boeken en nog een 300blz artikelen. Voor het andere vak weten we nog nix. Nadien zijn we de faculteit gaan bekijken en we kunnen dus niet binnen zonder studentenkaart aangezien we telkens moeten badgen (En ondertussen hebben we nog steeds geen post gehad en dus ook geen aanvraag voor studentenkaart). Nadien zijn we naar het toeristisch bureau geweest en een tocht door de fjorden en met de flambaan gepland voor maandag. Als student krijgen we overal korting, dus ook hier (35%!!). Nadien zijn we samen met Karen gaan winkelen en naar het treinstation geweest. Daar hebben Karen en Wouter hun trip naar Oslo gepland en dan zijn we terug naar Fantoft gekomen.
Het plan voor deze namiddag was naar het Edvard Grieg museum gaan. Dit is een aanrader voor iedereen. Wat een prachtig uitzicht! Ongelooflijk! Er zijn echt geen woorden voor. We hebben op de rotsen in het meer zo een uur gezeten, en echt heerlijk! Het was heel warm en geen wolkje aan de lucht, en fotos volgen op facebook.
We hebben ook voor woensdag een tocht naar Finse gepland. Dit is het hoogste treinstation van Noorwegen (1220m) en van daar kunnen we dan te voet naar de gletsjer gaan kijken.
Tot snel,
Hilsen fra Norge,
Gisteren was een rustig dagje. We hebben vooral dingen gepland en gelezen (met dank aan trotter). Vandaag zijn we dan eerst om boeken geweest en onze faculteit gaan zoeken. En beiden met een goed einde. Voor het media gericht vak hebben we vier (dikke) boeken en nog een 300blz artikelen. Voor het andere vak weten we nog nix. Nadien zijn we de faculteit gaan bekijken en we kunnen dus niet binnen zonder studentenkaart aangezien we telkens moeten badgen (En ondertussen hebben we nog steeds geen post gehad en dus ook geen aanvraag voor studentenkaart). Nadien zijn we naar het toeristisch bureau geweest en een tocht door de fjorden en met de flambaan gepland voor maandag. Als student krijgen we overal korting, dus ook hier (35%!!). Nadien zijn we samen met Karen gaan winkelen en naar het treinstation geweest. Daar hebben Karen en Wouter hun trip naar Oslo gepland en dan zijn we terug naar Fantoft gekomen.
Het plan voor deze namiddag was naar het Edvard Grieg museum gaan. Dit is een aanrader voor iedereen. Wat een prachtig uitzicht! Ongelooflijk! Er zijn echt geen woorden voor. We hebben op de rotsen in het meer zo een uur gezeten, en echt heerlijk! Het was heel warm en geen wolkje aan de lucht, en fotos volgen op facebook.
We hebben ook voor woensdag een tocht naar Finse gepland. Dit is het hoogste treinstation van Noorwegen (1220m) en van daar kunnen we dan te voet naar de gletsjer gaan kijken.
Tot snel,
Hilsen fra Norge,
woensdag 16 september 2009
Dag 6-7: Sightseeing!
Hello hello hello
De voorbije dagen hebben we de omgeving verder gaan verkennen. Gisteren zijn we naar de Fantoft Stavkirke geweest. Dit is een houten kerk die gebouwd is in 1150. Heel indrukwekkend wel zo midden in het bos. Daarvoor moesten we een wandeling maken en we klommen toch enkele meters en zo kregen we een mooi uitzicht op onze 'bunker' Fantoft. Wij zitten op het 3e verdiep (kamer 330 en 332) en Karen zit met Isi juist onder ons. Zoals ik op facebook heb getagd, zie je 2 gebouwen waarvan wij in het laagste zitten. Je ziet enkel de 6-7 bovenste verdiepingen (van de in totaal 10). Daarna zijn we langs de Noorse huisjes op het gevoel naar een meer hier in de buurt gewandeld. Heel mooi en heel rustig en toch op maar enkele minuten van Bergen city.
Vandaag zijn we opnieuw naar de unif getrokken om dan eindelijk alles in orde te brengen, maar dit was te gemakkelijk geweest :). Wij hadden ons in mei ingeschreven voor twee vakken maar na lang nadenken was er een ander vak dat we beter konden nemen zodat alles in Belgie beter zou overeenstemmen. Wij hadden dit op voorhand gemaild naar hier en dat zou geen probleem zijn (ookal moest alles in orde zijn voor 1 september, en daar wij herexamens hadden, konden wij hier niet zijn. Maar ze verzekerden ons via email dat dat allemaal nog te regelen zou zijn). Nu was de coordinator van dat deel van de universiteit naar Madrid en konden ze dus geen toestemming vragen of het OK was dat wij dat vak volgden. En wij konden opnieuw naar huis... Deze middag kregen we dan toch de verlossende email dat alles in orde was en dat we dat vak konden volgen. Dus we zijn ingeschreven voor 1) History and Theory of media and Information technologies (dat hopen we te vervangen voor Populaire cultuur (keuzevak), interne communicatie (verplicht) en ICT (verplicht)) en 2) Power and Ideology: Political regimes, Dominance and Violence (en dat hopen we te vervangen door Internationale organisaties (keuzevak) en vergelijkende politiek (keuzevak)). Alles is gisteren naar Belgie doorgemaild en wij hopen groen licht te krijgen zodat alles eindelijk in orde kan gebracht worden.
Deze namiddag stond er dan eindelijk een berg op het programma. De minst hoge, maar misschien wel diegene met het mooiste uitzicht: Fløyen. De berg is 425m hoog, maar het uitkijkplatform ligt op 320m. Wij zijn (opnieuw op het gevoel) naar boven geklommen en kwamen er na een wandeling van anderhalf uur aan. Het was indrukwekkend, adembenemend, ... Dit doen we zeker opnieuw. Misschien met een zonsondergang of een avond met de lichtjes van Bergen. (foto's facebook)
Ik ben uitgeteld nu want het is een fikse wandeling, maar het was de moeite waard!
Morgen mogen we terug naar de unif voor onze aanvraag van onze studentenkaart hier en de langverwachte foto :)
Tot een dezer dagen! & Filsen fra Bergen!
Ohja,
Reacties altijd welkom ;-)
De voorbije dagen hebben we de omgeving verder gaan verkennen. Gisteren zijn we naar de Fantoft Stavkirke geweest. Dit is een houten kerk die gebouwd is in 1150. Heel indrukwekkend wel zo midden in het bos. Daarvoor moesten we een wandeling maken en we klommen toch enkele meters en zo kregen we een mooi uitzicht op onze 'bunker' Fantoft. Wij zitten op het 3e verdiep (kamer 330 en 332) en Karen zit met Isi juist onder ons. Zoals ik op facebook heb getagd, zie je 2 gebouwen waarvan wij in het laagste zitten. Je ziet enkel de 6-7 bovenste verdiepingen (van de in totaal 10). Daarna zijn we langs de Noorse huisjes op het gevoel naar een meer hier in de buurt gewandeld. Heel mooi en heel rustig en toch op maar enkele minuten van Bergen city.
Vandaag zijn we opnieuw naar de unif getrokken om dan eindelijk alles in orde te brengen, maar dit was te gemakkelijk geweest :). Wij hadden ons in mei ingeschreven voor twee vakken maar na lang nadenken was er een ander vak dat we beter konden nemen zodat alles in Belgie beter zou overeenstemmen. Wij hadden dit op voorhand gemaild naar hier en dat zou geen probleem zijn (ookal moest alles in orde zijn voor 1 september, en daar wij herexamens hadden, konden wij hier niet zijn. Maar ze verzekerden ons via email dat dat allemaal nog te regelen zou zijn). Nu was de coordinator van dat deel van de universiteit naar Madrid en konden ze dus geen toestemming vragen of het OK was dat wij dat vak volgden. En wij konden opnieuw naar huis... Deze middag kregen we dan toch de verlossende email dat alles in orde was en dat we dat vak konden volgen. Dus we zijn ingeschreven voor 1) History and Theory of media and Information technologies (dat hopen we te vervangen voor Populaire cultuur (keuzevak), interne communicatie (verplicht) en ICT (verplicht)) en 2) Power and Ideology: Political regimes, Dominance and Violence (en dat hopen we te vervangen door Internationale organisaties (keuzevak) en vergelijkende politiek (keuzevak)). Alles is gisteren naar Belgie doorgemaild en wij hopen groen licht te krijgen zodat alles eindelijk in orde kan gebracht worden.
Deze namiddag stond er dan eindelijk een berg op het programma. De minst hoge, maar misschien wel diegene met het mooiste uitzicht: Fløyen. De berg is 425m hoog, maar het uitkijkplatform ligt op 320m. Wij zijn (opnieuw op het gevoel) naar boven geklommen en kwamen er na een wandeling van anderhalf uur aan. Het was indrukwekkend, adembenemend, ... Dit doen we zeker opnieuw. Misschien met een zonsondergang of een avond met de lichtjes van Bergen. (foto's facebook)
Ik ben uitgeteld nu want het is een fikse wandeling, maar het was de moeite waard!
Morgen mogen we terug naar de unif voor onze aanvraag van onze studentenkaart hier en de langverwachte foto :)
Tot een dezer dagen! & Filsen fra Bergen!
Ohja,
Reacties altijd welkom ;-)
maandag 14 september 2009
Dag 5: Unief & Verblijfsvergunning regelen (deel 2) en 'goedkoop' winkelen
Gisteravond zijn Wouter en ik gaan eten, daar op zondag alles toe is. Om een idee te geven van de prijzen: 135kr voor Lasagne en 140kr voor pasta met champignes en spekjes. Omgerekend geeft dat 15,5 en 16€. En dit is vrij goedkoop tot goedkoop hier...
Vandaag zijn we opnieuw alles gaan regelen daar het vrijdag gesloten was. De Noren leven echt heel anders dan wij. Alles is hier minder lang open (ofwel tot 13u ofwel tot 16u - behalve de supermarkt). Dit is een beetje aanpassen, vooral omdat Wouter nogal graag uitslaapt. Maar vanmorgen hebben we om half 11 de bus genomen en naar het Glazen huis geweest en alle papieren ingevuld voor onze vakken te regelen. Maar de coordinator haar kindje was ziek en die was er dus niet. Nu moeten we dus opnieuw enkele dagen wachten voor we onze studentenkaart kunnen bemachtigen. Maar goed. Daarna moesten we naar de Politie voor onze verblijfsvergunning (Noorwegen is geen lid van de EU), en we moesten dus een verblijfsvergunning aanvragen (Zie verhaal dag 1: ze zijn hier nogal streng). Maar ook de politie sluit dus om 13u. Wij waren daar om 12u en hadden nummertje 603 & 604 (Nog zoiets, alles is hier met nummertjes trekken daar dit bij ons slechts af en toe is). Maar toen keken we naar het nummertjesbord en zagen we 568 staan en vreesden we het ergste. We zagen hoe mensen toekwamen en een nummertje trokken en terug weggingen. Iedereen wist dus al dat het nogal lang kon duren. We zagen ook heel veel mensen opnieuw toekomen en die na 10min wachten dus gewoon binnen konden gaan... Maar aangezien wij niet echt iets te doen hadden, bleven we zitten en mensen spotten. (Ohja, Wouter zijn quote van gisteren: "Pinguins checken") Toen het na een kleine 2u eindelijk aan ons was (en om 13u was het nummertjesmachinetje gestopt met nummertjes geven), was alles op een 8tal minuten geregeld. Geen lastige vragen of telefoontjes zoals op de luchthaven, gewoon snel en vlot. Rare mensen toch die Noren. Toen gingen we terug naar Fantoft en naar de Safari (dure supermarkt aan fantoft) om iets voor smiddags te kopen: croque met sla en pikante cocktailsaus. Toen we juist thuis waren, belde Karen om te vragen of niet mee gingen naar de goedkope supermarkt zodat we die ook wisten zijn. En we spraken om 16u af aan de Blauwe steen. Wouter en ik vertrokken om 15.30u aan Fantoft en checkten nog vlug onze postboks (maar geen van ons beiden is erg populair), en gingen dan door naar de bus. Toen we dan op de bus zaten, duurde de rit (door file) opeens 20min langer dan normaal, dus wij waren te laat. Ondertussen hadden we Karen al weer aan de lijn gehad (Telefonie is ongelooflijk goedkoop) en zij en Isi (haar kamergenoot) vonden het niet erg want het was erg goed weer (20 graden) en wij zaten ondertussen te zweten op de bus. Uiteindelijk zijn we er toch heelhuids geraakt en gingen we voor het eerst goedkoop winkelen. Goedkoop is natuurlijk relatief..
Nu hebben we 's avonds spaghetti gemaakt (lees: ik heb gekookt en Wouter afgewassen) en nu wachten op Karen tot die terug is van haar beloofde zonsondergang tocht op Fløyen (de laagste berg van de zeven rond Bergen).
Slaapwel en tot morgen?
Vandaag zijn we opnieuw alles gaan regelen daar het vrijdag gesloten was. De Noren leven echt heel anders dan wij. Alles is hier minder lang open (ofwel tot 13u ofwel tot 16u - behalve de supermarkt). Dit is een beetje aanpassen, vooral omdat Wouter nogal graag uitslaapt. Maar vanmorgen hebben we om half 11 de bus genomen en naar het Glazen huis geweest en alle papieren ingevuld voor onze vakken te regelen. Maar de coordinator haar kindje was ziek en die was er dus niet. Nu moeten we dus opnieuw enkele dagen wachten voor we onze studentenkaart kunnen bemachtigen. Maar goed. Daarna moesten we naar de Politie voor onze verblijfsvergunning (Noorwegen is geen lid van de EU), en we moesten dus een verblijfsvergunning aanvragen (Zie verhaal dag 1: ze zijn hier nogal streng). Maar ook de politie sluit dus om 13u. Wij waren daar om 12u en hadden nummertje 603 & 604 (Nog zoiets, alles is hier met nummertjes trekken daar dit bij ons slechts af en toe is). Maar toen keken we naar het nummertjesbord en zagen we 568 staan en vreesden we het ergste. We zagen hoe mensen toekwamen en een nummertje trokken en terug weggingen. Iedereen wist dus al dat het nogal lang kon duren. We zagen ook heel veel mensen opnieuw toekomen en die na 10min wachten dus gewoon binnen konden gaan... Maar aangezien wij niet echt iets te doen hadden, bleven we zitten en mensen spotten. (Ohja, Wouter zijn quote van gisteren: "Pinguins checken") Toen het na een kleine 2u eindelijk aan ons was (en om 13u was het nummertjesmachinetje gestopt met nummertjes geven), was alles op een 8tal minuten geregeld. Geen lastige vragen of telefoontjes zoals op de luchthaven, gewoon snel en vlot. Rare mensen toch die Noren. Toen gingen we terug naar Fantoft en naar de Safari (dure supermarkt aan fantoft) om iets voor smiddags te kopen: croque met sla en pikante cocktailsaus. Toen we juist thuis waren, belde Karen om te vragen of niet mee gingen naar de goedkope supermarkt zodat we die ook wisten zijn. En we spraken om 16u af aan de Blauwe steen. Wouter en ik vertrokken om 15.30u aan Fantoft en checkten nog vlug onze postboks (maar geen van ons beiden is erg populair), en gingen dan door naar de bus. Toen we dan op de bus zaten, duurde de rit (door file) opeens 20min langer dan normaal, dus wij waren te laat. Ondertussen hadden we Karen al weer aan de lijn gehad (Telefonie is ongelooflijk goedkoop) en zij en Isi (haar kamergenoot) vonden het niet erg want het was erg goed weer (20 graden) en wij zaten ondertussen te zweten op de bus. Uiteindelijk zijn we er toch heelhuids geraakt en gingen we voor het eerst goedkoop winkelen. Goedkoop is natuurlijk relatief..
Nu hebben we 's avonds spaghetti gemaakt (lees: ik heb gekookt en Wouter afgewassen) en nu wachten op Karen tot die terug is van haar beloofde zonsondergang tocht op Fløyen (de laagste berg van de zeven rond Bergen).
Slaapwel en tot morgen?
Dag 4: Sun & The City

Gisteren zijn we Bergen zelf gaan verkennen en we maakten een hele mooie tocht. Zoals op het kaartje te zien is, vertrokken we aan Christies Gate (De vijver in het midden van Bergen) aan het Byparken. Zo gingen we dan richting blauwe steen (centraal afspreekpunt) en dan over de plaatselijke ramblas naar Bryggen. Dan wandelden we aan de Bryggen (er is trouwens een design winkel met o.a. alessi) en tussen de markt (heel veel buggy's!) en daarna ook tussen de huisjes. (Fotos facebook) Ik denk trouwens ook dat ik de plaats ben tegengekomen waar in het één programma Mercator het eindspel in Bergen is gespeeld. Ik heb foto's voor de liefhebbers. Na Bryggen liepen we verder door naar de top van de inham (het groene plekje op de kaart voorbij Bryggen, op de top van de inham - aan Bryggenhus) en wat een uitzicht! (foto's facebook) Daarna liepen we terug langs de groene baan die langs de huizen loopt. Toen we terugkwamen aan het begin van Bryggen zijn we Fish&Chips gaan eten (héél lekker!). Toen zijn we de tweede inham gaan bezoeken, en deze was nog veel spectaculairder dan de vorige. Dus dan zijn we op het kaartje naar de top van Fredericksberg geweest. En ook hier, voor foto's zie facebook. Toen we terug in 't stad toekwamen was het rond 6u en dan zijn we terug naar Fantoft gekomen om ons om te kleden om daarna gezellig iets te gaan eten met Bergen by night. Heel indrukwekkend allemaal. 't Was echt een mooie dag met stralend en warm weer. Wij willen meer van dat.
zaterdag 12 september 2009
Dag 3: Ikea time!
Jaaaaa, tijd voor ikea. Want we hadden dus tot deze middag nog steeds geen borden, potten, pannen, ... Enkel 1 mes, 1 lepel en 1 vork dat Wouter van thuis had meegebracht. Maar dus we hebben voor het eerst wat langer geslapen en dat was nodig aangezien ik gisteren in slaap ben gevallen tijdens de film. We hebben deze morgen ook voor het eerst de douche hier gebruikt en die is goedgekeurd. Maar dus we gingen naar de ikea vandaag en we moesten daarvoor eerst de bus naar Christies gate nemen (centrum van Bergen) en daarna de bus doornemen naar Asane senter. Dat bleek achteraf een heel groot terrein met enkel winkels te zijn. Dus een paar shoppingcentras (met only, zara, h&m, ...) met een groot aantal schoenenwinkels. Ik voelde mij direct thuis.
Ikea was voor Wouter een groot avontuur aangezien hij nog nooit (!!) in een of andere ikea was geweest. Ik zag allerlei dingen staan die Wim en ik onlangs ook gekocht hebben (heel grappig). Maar we gingen snel genoeg door naar wat we eigenlijk nodig hadden: borden, bestek, kommetjes, tassen, potten, pannen, kussens, dekens en iets decoratief om ons kot echt ons kot te maken. We zochten en we vonden (zie fotos facebook). Wouter is heel trots op zijn creatie ;-).
Daarna zijn we naar Fantoft teruggekeerd en alles afgewassen en gekookt. Toen we met alles klaar waren was het bijna 8u en begon het weer een beetje om te slaan (en de regen begon terug) zodat onze zin om naar Bergen centrum te gaan opeens weer ver weg was. Morgen gaan we Bergen zelf gaan verkennen en hopelijk blijft het droog zoals ze voorspellen... Tot morgen!
Ikea was voor Wouter een groot avontuur aangezien hij nog nooit (!!) in een of andere ikea was geweest. Ik zag allerlei dingen staan die Wim en ik onlangs ook gekocht hebben (heel grappig). Maar we gingen snel genoeg door naar wat we eigenlijk nodig hadden: borden, bestek, kommetjes, tassen, potten, pannen, kussens, dekens en iets decoratief om ons kot echt ons kot te maken. We zochten en we vonden (zie fotos facebook). Wouter is heel trots op zijn creatie ;-).
Daarna zijn we naar Fantoft teruggekeerd en alles afgewassen en gekookt. Toen we met alles klaar waren was het bijna 8u en begon het weer een beetje om te slaan (en de regen begon terug) zodat onze zin om naar Bergen centrum te gaan opeens weer ver weg was. Morgen gaan we Bergen zelf gaan verkennen en hopelijk blijft het droog zoals ze voorspellen... Tot morgen!
vrijdag 11 september 2009
Dag 2: Verkennen en dingen regelen (deel 1)
Vandaag was de dag dat we alles moesten gaan regelen. Vanmorgen zijn we de waarborg voor ons appartementje gaan betalen en onze contracten gaan tekenen. Daarna zijn we naar Bergen zelf gegaan om ons busabonnement en gsm te regelen. Toen we dit alles gedaan hadden gingen we de papieren van de universiteit regelen (studentenkaart enz aanvragen). Dus we begonnen te zoeken naar het student service center. Terwijl we aan het zoeken waren, viel ons oog op een paar dozen waar opstond: 'gratis'. We gingen dichterbij kijken en zagen dat het mooie (!) mappen waren. En aangezien nogal een duur land is en wij maar studenten zijn, was het een aanlokkelijk aanbod en wij gingen dus lopen met één van de dozen. Ondertussen waren we aan het natuur historisch museum, maar het Glazen huis vinden was een hele opdracht. Na een 20tal minuutjes zoeken zijn we dan maar naar het Student center zelf gegaan en gaan vragen wat we moesten doen. Zij verwezen ons opnieuw door naar het Glazen huis (student service center). Wij opnieuw naar buiten (met doos en in de regen), maar gelukkig (dankzij Wouter zijn orientatie skills) vonden we het deze keer wel. Maar (!), natuurlijk was het al gesloten en pas opnieus open maandag... Dus wij zitten nog enkele dagen zonder studentenkaart en eigen internet (met dank aan Karen voor de goede zorgen!).
Nadien zijn we iets gaan eten om dan (samen met onze doos) op de bus te gaan zitten en naar Fantoft terug te keren.
En opnieuw waren we dus heel moe van eigenlijk een heel luie dag..
(Voor foto's, zie facebook)
Ohja, mijn adres:
Fantoft Studentboliger
Postbok 881
5075 Bergen
En de nieuwe gsm nr: 004745063195
Nadien zijn we iets gaan eten om dan (samen met onze doos) op de bus te gaan zitten en naar Fantoft terug te keren.
En opnieuw waren we dus heel moe van eigenlijk een heel luie dag..
(Voor foto's, zie facebook)
Ohja, mijn adres:
Fantoft Studentboliger
Postbok 881
5075 Bergen
En de nieuwe gsm nr: 004745063195
Dag 1: Het vertrek en de aankomst
Hallo iedereen,
Uiteindelijk ben ik goed aangekomen (met al mijn bagage) in het mooie Bergen.
Maar voor ik voet op grond kon zetten in Bergen moest ik door een heel avontuur geraken.
's Morgens half 5 (10-09-2009), tijd om op te staan na de laatste nacht in mijn bed thuis. 5.15u Vertrek thuis. 5.37 Hysterische telefoon van mama: "Ge zijt uw ticket vergeten". 5.50 Opnieuw in Aalst aan het wachten op Pieter (broer) mét ticket. 6.03 Opnieuw vertrek in Aalst. 6.07 File in Affligem. 6.33 Aankomst op Zaventem. Te laat om in te checken... En het toppunt: ik had alles van in het begin bij. Ik was mijn ticket helemaal niet vergeten, aangezien het inchecken met identiteitskaart alleen ook gaat..
Nieuwe vlucht boeken met vertrek op 11.05 via Oslo.
Na veel heel en weer gesleur vertrek op Zaventem en all good, all well. Maar toen kwam ik in Oslo aan en werd ik 2x door de douane tegengehouden. Eerste maal letterlijk in de gate van het vliegtuig en na een ondervraging van 10min mocht ik dan toch doorgaan. Dan door de echte douane gaan en daar met valies en al tegengehouden. Opnieuw een ondervraging van 10min met al mijn papieren en een telefoontje naar de universiteit van Bergen om te checken of alles wel echt is. Uiteindelijk mocht ik mijn valies dan toch voor de tweede keer inchecken voor de vlucht van Oslo naar Bergen. Daar denk ik er opeens aan dat ik een jas bijhad in handbagage, maar ik was dit vergeten met al die douanecommotie. Dus ik naar de 'verloren voorwerpen', maar daar zeggen ze dat ze mij niet kunnen helpen omdat het vliegtuig op slot is. Hun voorstel was dat ik enkele dagen later opnieuw naar Oslo zou komen om mijn jas te komen halen. Maar dit was niet het idee dat ik in mijn hoofd had. Dus ik spurt naar boven en spreek iemand van SAS aan (blijkbaar een adviseur ofzo) en doe heel dramatisch en zenuwachtig en dat hielp. Ze maakte 2 telefoontjes en zei dat ik naar mijn gate mocht gaan en dat ze de jas zouden komen brengen. Dus ik opnieuw door de incheck douane en opnieuw schoenen enz uit (zoals alle keren daarvoor) en dan naar gate 28. Daar kwam na 10min een vrouw op zo een golfkarretje aangereden met mijn jas naast haar. En ik kon mijn reis opgelucht verderzetten. Dan op de vlieger van Oslo naar Bergen, waar het in Oslo schitterend(!!) weer was, maar hoe dichter bij Bergen, hoe meer wolken (en donkere wolken). Toen we aan het dalen waren, had ik al mijn eerste Bergense regen. Eenmaal op de grond nam ik mijn bagage, ging geld wisselen en nam de bus naar Fantoft (en de eerste keer had ik natuurlijk de verkeerde, maar vroeg het aan de chauffeur en die verweest mij door naar de juiste bus). Toen ik aankwam stonden Karen (met logé) en Wouter te wachten aan de bushalte en ik was blij dat ik er met al mijn bagage geraakt was. Karen was ondertussen de sleutel van onze kamer gaan halen en ik kon dus direct beginnen uitpakken. Na het uitpakken zijn we de eerste boodschappen gaan halen en dan 's avonds zijn we bij Karen spaghetti gaan eten (en het was lekker ;-)). Daarna vroeg in bed gekropen en erbij uitgekomen dat de bedden niet geweldig zijn, maar we overleven het wel. Nu is het dag 2 en gaan we alles van de unif zelf gaan regelen.

Uiteindelijk ben ik goed aangekomen (met al mijn bagage) in het mooie Bergen.
Maar voor ik voet op grond kon zetten in Bergen moest ik door een heel avontuur geraken.
's Morgens half 5 (10-09-2009), tijd om op te staan na de laatste nacht in mijn bed thuis. 5.15u Vertrek thuis. 5.37 Hysterische telefoon van mama: "Ge zijt uw ticket vergeten". 5.50 Opnieuw in Aalst aan het wachten op Pieter (broer) mét ticket. 6.03 Opnieuw vertrek in Aalst. 6.07 File in Affligem. 6.33 Aankomst op Zaventem. Te laat om in te checken... En het toppunt: ik had alles van in het begin bij. Ik was mijn ticket helemaal niet vergeten, aangezien het inchecken met identiteitskaart alleen ook gaat..
Nieuwe vlucht boeken met vertrek op 11.05 via Oslo.
Na veel heel en weer gesleur vertrek op Zaventem en all good, all well. Maar toen kwam ik in Oslo aan en werd ik 2x door de douane tegengehouden. Eerste maal letterlijk in de gate van het vliegtuig en na een ondervraging van 10min mocht ik dan toch doorgaan. Dan door de echte douane gaan en daar met valies en al tegengehouden. Opnieuw een ondervraging van 10min met al mijn papieren en een telefoontje naar de universiteit van Bergen om te checken of alles wel echt is. Uiteindelijk mocht ik mijn valies dan toch voor de tweede keer inchecken voor de vlucht van Oslo naar Bergen. Daar denk ik er opeens aan dat ik een jas bijhad in handbagage, maar ik was dit vergeten met al die douanecommotie. Dus ik naar de 'verloren voorwerpen', maar daar zeggen ze dat ze mij niet kunnen helpen omdat het vliegtuig op slot is. Hun voorstel was dat ik enkele dagen later opnieuw naar Oslo zou komen om mijn jas te komen halen. Maar dit was niet het idee dat ik in mijn hoofd had. Dus ik spurt naar boven en spreek iemand van SAS aan (blijkbaar een adviseur ofzo) en doe heel dramatisch en zenuwachtig en dat hielp. Ze maakte 2 telefoontjes en zei dat ik naar mijn gate mocht gaan en dat ze de jas zouden komen brengen. Dus ik opnieuw door de incheck douane en opnieuw schoenen enz uit (zoals alle keren daarvoor) en dan naar gate 28. Daar kwam na 10min een vrouw op zo een golfkarretje aangereden met mijn jas naast haar. En ik kon mijn reis opgelucht verderzetten. Dan op de vlieger van Oslo naar Bergen, waar het in Oslo schitterend(!!) weer was, maar hoe dichter bij Bergen, hoe meer wolken (en donkere wolken). Toen we aan het dalen waren, had ik al mijn eerste Bergense regen. Eenmaal op de grond nam ik mijn bagage, ging geld wisselen en nam de bus naar Fantoft (en de eerste keer had ik natuurlijk de verkeerde, maar vroeg het aan de chauffeur en die verweest mij door naar de juiste bus). Toen ik aankwam stonden Karen (met logé) en Wouter te wachten aan de bushalte en ik was blij dat ik er met al mijn bagage geraakt was. Karen was ondertussen de sleutel van onze kamer gaan halen en ik kon dus direct beginnen uitpakken. Na het uitpakken zijn we de eerste boodschappen gaan halen en dan 's avonds zijn we bij Karen spaghetti gaan eten (en het was lekker ;-)). Daarna vroeg in bed gekropen en erbij uitgekomen dat de bedden niet geweldig zijn, maar we overleven het wel. Nu is het dag 2 en gaan we alles van de unif zelf gaan regelen.

Abonneren op:
Posts (Atom)
