Dag 53-71: Blokken, blokken en blokken.

Dag allemaal,

Ik weet dat het ondertussen al lang geleden is dat ik nog iets liet horen van mij, maar langs de ene kant heb ik gewoon niet veel meer gedaan en langs de andere kant doe ik altijd hetzelfde. Dus na de laatste keer (bezoek van mama en papa), ben ik dringend aan mijn paper voor seminarie (Leuven) begonnen. Die heb ik ondertussen teruggekregen en die is niet goed (maar dit was te verwachten). Veel commentaar op structuur en woordkeuze, maar ik ben dan ook niet meer echt bezig met hoogstaand Nederlands hier en dat verleer je dus ook. Mijn tweede paper voor mijn politiek vak hier (SANT 206) was dan wel weer goed. Hierop ben ik geslaagd en dit met relatief goede commentaar:
"This is a strong response to the assignment. You have a broad perspective, showing many different angles. They way you use Wolfs article as a basis for the discussion is very smart, and you show very impressive analytical abilities when placing other perspectives within his models. You have a very good understanding on the essay genre, and your academic writing is more or less flawless. Meaning your arguments are creative and analytical while at the same time always giving credit to the original authors. There is few, maybe none, structural mistakes in your text as far as I can see ".

Ik had er ook wel serieus aan bezig geweest en ja, het academisch Engels vlot nu gewoon beter dan het Nederlands. Ik heb mijzelf dan ook voorgenomen om mijn literatuurstudie van seminarie als ik eenmaal thuis ben, gewoon opnieuw te schrijven en deze keer zoals het moet.
Verder heb ik ook een eerste versie voor mijn term paper moeten binnen brengen. Spijtiggenoeg lagen de deadlines voor deze drie opdrachten allemaal op dezelfde dag.. En dit was een dag na mama en papa weg waren dus rarara, dit zorgt voor problemen. Aangezien dit nog maar een eerste versie moest zijn, kreeg deze dus het minste aandacht. Uiteindelijk viel het wel mee (qua inhoud) en kreeg ik vooral commentaar op woordkeuze en schrijffouten. Ondertussen zijn deze eruit gehaald en moet ik nog een twee tal bladzijden schrijven en dit tegen maandag aanstaande.

Tussen al die deadlines en nu heb ik ook niet stilgezeten. Ik had vandaag mijn eerste en laatste Noorse examen. Maar wij kregen dus vorige week vrijdag (een week voor het examen) te horen dat we woordenboeken mochten gebruiken en aangezien mijn Engels goed is, maar niet goed genoeg had ik die wel nodig. Wim had ze opgestuurd vanuit Belgie, maar deze waren hier dus niet op tijd (ze moesten ten laatste dinsdag binnen zijn om gecontroleerd te worden op spieken). Het probleem was namelijk dat Karen haar fotocamera bij in het pakket zat en de douane in Oslo deed daar moeilijk over. Karen heeft dan alle Nederlandse mensen afgebeld terwijl ik in mijn laatste les zat (Technology op dinsdag) en zo zijn we uiteindelijk bij Inge terecht gekomen (een Nederlandse uit Nijmegen). Ik mocht haar woordenboeken gebruiken (danku!). Dan moest de universiteit natuurlijk wel nog aanvaarden dat ze te laat binnen gebracht werden en dit is gelukt door naar drie verschillende mensen te mailen en het persoonlijk te gaan vragen. Donderdagmorgend ben ik heel vroeg opgestaan om om half 9 in de bibliotheek te kunnen zijn om te printen en om 9u ten laatste mijn woordenboeken persoonlijk aan de coordinator te gaan geven. Toen ik deze morgen op het examen binnenkwam lagen ze daar mooi te blinken.

Het examen hier was in een kerk. Heel modern allemaal, met een podium en een gigantische zaal. Wij zaten daar met een 300-400 mensen allemaal met een eigen bureautje (dus helemaal niet in auditoriums zoals in Belgie). Nog een groot verschil was dat we met verschillende vakken samen zaten en dit door elkaar en zonder structuur. Maar het grootste verschil waren de opzichters en de manier van doen tijdens examens. Een kort examen hier in Noorwegen duurt 6 uur (van 9u tot 15 uur) en de langere examens duren 8u (van 9u tot 17 uur). Tijdens deze tijd mag je slapen, eten, naar buiten lopen, drinken, schoenen uitdoen, dekentje meehebben, ... Naast mij zat een meisje die de eerste keer naar buiten ging om 9u15 (het examen was 20minuten bezig!) en daarna begon die haar pastasalade te eten. Echt heel grappig allemaal. Maar het beste van al, de opzichters. Dit waren allemaal mensen van 55+. Ik veronderstel dat het gepensioneerden zijn die zich daarvoor opgeven (van die kerkgemeenschap denk ik?). Deze mensen praten geen Engels, zijn heel lief en grappig en staan 6 volledige uren voor ons klaar. Tijdens het examen loop je gewoon naar buiten, sta je recht wanneer je zin hebt, ... Hoe dan ook, dit is totaal anders in vergelijking met Belgie. We kregen 2 vragen maar we konden telkens kiezen welke we wouden oplossen (dus 2 keer, 1 vraag uit 2 mogelijkheden kiezen). De eerste keer koos ik voor Genocide, de tweede keer voor resistance, symbols and rituals. De vragen op zich vielen goed mee, maar het is en blijft veel leerstof. Het waren iets meer dan 40 artikels en dan is het moeilijk om te onthouden wie wat juist zegt (zeker als het maar over een 5 tal verschillende thema's gaat). Ik schreef uiteindelijk 14blz vol (je kiest zelf hoeveel je schrijft) en je moet op zo doorschrijf papier je examen maken zodat er op het einde 3 exemplaren zijn van je examen (waar je er zelf 1 van mag bijhouden) en de andere twee worden door twee verschillende mensen verbetert en dan krijg je een soort gemiddelde score van die twee. Uiteindelijk bleef ik zitten tot 15u05 (het laatste kwartier mag je gebruiken om je bladeren los te scheuren en aan elkaar vast te maken met een soort van touwtje). Toen een van die oudere dames dat aan het uitdelen was begreep ik niet waarvoor het diende, maar toen ik het daarna bekeek was het een ingenieus systeem.

Vanaf nu moet ik dus nog enkele uren aan mijn paper werken (dit weekend), maandag gaan afgeven en shoppen (!), dinsdag gaan we (samen met Daan, Karen haar laatste bezoek) naar het science center en ga ik daarna een interview afnemen voor seminarie, woensdag ga ik een laatste keer Bergen 'verkennen' en nog eens op Floyen en gewoon genieten (want diep vanbinnen ga ik het hier wel missen), donderdag mag ik dan inpakken en vrijdag ga ik smorgens mijn sleutel afgeven en daarna afscheid nemen en de flybus nemen om 2u om richting Kopenhagen te vliegen omstreeks 16u. Ik kom dan savonds toe omn 19u40 op Zaventem.
Nu kan het aftellen beginnen. Spijtiggenoeg, maar wel van harte welkom.

Voor een van de laatste keren:

Vennlig hilsen fra Bergen, Norge!

Dag 48 - 52: Bezoek van de mama en papa

En na Estland, is Belgie aan de beurt. Om te voorkomen dat ik ze te veel zou missen, besloten mama en papa eens langs te komen. Een flitsbezoekje dan wel, maar toch.
Ze zijn donderdag in de late namiddag toegekomen en ik ben ze gaan opwachten in het stad (ik had ze uitgelegd hoe ze de flybus moesten nemen) en dan was het een blij weerzien. We zijn dan door Bergen gewandeld richting hun hotel. De kamer was heel mooi, met havenzicht zoals gevraagd. Daarna zijn we richting Floyen gegaan, om van boven een Bergen by night - je te kunnen doen. En aan mama te merken vond ze het prachtig.
Nadien zijn we naar beneden gegaan en savonds gaan eten in ToKokker (op aanraden van Goele). Dit was een gezellig restaurantje midden in het oude Bryggen. Het was lang geleden dat ik nog ander voedsel dan gehakt, kip of samsonworst had gegeten dus dit smaakte zo geweldig. Voor het eerst heb ik rendier gegeten. Echt een aanrader! Het was een leuke dag/avond.
De volgende dag (vrijdag) had ik ze smorgens uitgenodigd op mijn nederige stulpje op Fantoft (ze hebben zelf de bus genomen en het is gelukt! Hoera!). Na het keuren van onze 'kajuit' zijn we naar de Stavkirke geweest. En opnieuw was het prachtig tussen al die herfstkleuren.

Nadien zijn we opnieuw richting Bergen geweest en tram/bus 2 genomen richting ulriken. Zelf ben ik er ook nog niet op geweest, maar dus hoog tijd om daar verandering in te brengen. We gingen wel met de kabelbaan deze keer aangezien er geen tijd was om die te voet te doen. En het was prachtig. Het mooiste uitzicht dat ik hier al gezien heb en het was ook een prachtige dag dus dat doet veel.


In de namiddag zijn we dan de fjordtour gaan boeken en eventjes gaan winkelen :D. We zijn ook naar Bryggen geweest en het kasteel.
Zaterdag zijn we dan op fjordtour geweest (ik ben wel eerst om half 7 moeten opstaan om op te tijd in het hotel te zijn om te kunnen ontbijten :D). Eerst trein, dan bus, dan boot, dan Flambaan en dan opnieuw trein. Er is heel wat in het honderd gelopen want we hadden de verkeerde tickets, maar alles is goed gekomen.
Savonds zijn we dan met Karen en Wouter opnieuw naar hetzelfde restaurant geweest en we hebben allemaal reserves aangelegd. Njam!
Vandaag zijn ze dan opnieuw naar Fantoft gekomen en zijn we eerst nog gaan wandelen naar het kasteel en naar de fjord. En dan hebben ze hier de bus genomen om half 1 en ze zijn ondertussen veilig thuisgekomen.
Ik ben dan sinds dat ze weg zijn begonnen met essayen en heb ondertussen al anderhalve afgewerkt en doorgemaild. Nu nog een presentatie maken voor morgenvroeg en slapen.

Groetjes, en tot binnenkort!

Dag 41-47: Visitor from Estonia

Hallo!

Het is een drukke week geweest. We hebben donderdagmorgend een opdracht gekregen en we hebben een week de tijd voor een paper te schrijven. Maar aangezien Caroline komt en mama en papa daarna had ik geen tijd om dat te laten wachten en ben ik er maar ingevlogen. Uiteindelijk heb ik donderdag van na de les tot als de bib sloot geschreven en vrijdagmorgend vroeg opgestaan om het af te werken in de bib. En het is ongeveer gelukt. Enkel nog referentielijst aanvullen en een paar details en ik kan afgeven. Maar vrijdag dus. Caroline kwam toe om 15u en ik was iets te laat aan het station, maar soit. En het weerzien was hartelijk! (wat had ik haar gemist!). Vrijdag zijn we nog naar de stavkirke gewandeld en naar de fjord aan fantoft. Het was heel mooi en vooral leuk om nog een met haar te babbelen enz. Savonds hebben we dan spelletjes gespeeld met het hele Belgische bezoekersfront (er waren ook twee vriendinnen van Karen op bezoek). Zaterdag hebben Caroline en ik Bergen zelf bezocht (natuurhistorisch museum, de rode kerk, het park, ...) en de zonsondergang van op Floyen (alleen spijtig dat de wolken ervoor zaten) en daarna ook Bergen by evening. Zondag gingen we dan met de hele Belgische groep Blamanen doen. Het weer was niet op en top, maar afgesproken was afgesproken. Wat een tocht. Wat een wandeling! Wij hebben genoeg bergen beklommen voor de rest van ons leven. Blamanen is de berg achter Floyen en van daar op heb je uitzicht op alle bergen in de buurt (Floyen, Ulriken, Lovstakken) en een prachtig panorama zicht. Het was koud en af en toe nat, maar o zo vermoeiend. Het was een prachtige dag geweest. S avonds heb ik bloemkolen gemaakt (en zelfs de witte saus was gelukt!). Maandag dan (gisteren) zijn Caroline en ik gaan winkelen. Zelf had ik eerst les, maar dan kon zij uitslapen. Dus na de les gingen we door tot op het bot want blijkbaar zijn er in Estland geen h&m's en hier zijn er een 10tal. Het was opnieuw een vermoeiende dag met Bryggen als afsluiter.
Daarna gingen we terug naar Fantoft en hebben we als laatste activiteit Karen haar laptop uit elkaar gevezen. De harde schijf is blijkbaar kapot. Wim heeft via skype en webcam Caroline en mij geleid door wat we moesten doen om te weten te komen wat er allemaal kapot was. Zo konden we eerst al haar gegevens nog redden en daarna haar harde schijf testen en zo blijkt dat die kapot is. Mama en papa nemen er eentje mee uit Belgie en een reserve laptop zodat Karen hier zeker verder kan. Daarna gingen we eten en nog een laatste keer de bus nemen vanuit Fantoft naar het Byparken voor een korte wandeling van Bergen by night en dan richting station te gaan om afscheid te nemen. Wat zal ik haar weer missen.

Uitspraak van de week van Caroline: "Hebt gij hespeworst in mijn sjakos gestoken?"
Uitspraak van de week van Wouter: "En Sofie Stans is de slagroom."

Groetjes en foto's komen later!

Dag 35-40: Party & Sightseeing

Dag lieve vrienden en familie,

Het is weer eens druk geweest. De voorbije dagen waren vermoeiend, maar het was zeer zeker de moeite.
Vorige week hadden we voor het eerst seminarie en zo komen we dus op 8u les per week. Dinsdag 4u, woensdag 2u en donderdag 2u. Niet veel, maar we verliezen wel veel tijd omdat we telkens met de bus naar de les moeten en dus 40min voor de les moeten vertrekken. Maar we mogen hier niet klagen.

Vorige week was voorlopig de prachtigste van mijn hele verblijf. Het was elke dag stralende zon, prachtige herfstdagen. Dit was echt genieten. Ik ben zelfs buiten geweest met een trui en mijn hele leuke (nieuwe) sjaal van in Oslo :). Echt genieten. Vrijdagavond zijn we dan naar de zonsondergang op Floyen gaan kijken aangezien het weer echt heel goed was. Een paar enkele wolkjes, maar dat maakte het nog zoveel mooier. We zijn naar boven gegaan om half 6 en we waren maar juist op tijd om alles nog te kunnen zien. Er waren echt geen woorden voor. Het was ijskoud buiten, maar het was elke rilling waard. We zijn gebleven tot kwart voor 8 om zo ook Bergen by night te kunnen zien. Later die avond, was er het feestje van Inge (Een Nederlands meisje die ergens vorige week te weten gekomen is dat ze geslaagd is en dus haar bachelor al gehaald heeft, onafhankelijk of ze het hier goed doet). Die avond had ik ook mijn eerste alcoholconsumptie van mijn verblijf in Noorwegen. Eerst de rest van Karen haar fles wijn en daarna een biertje (Tuborg). Het was echt een leuke avond.



Zaterdag was het dan opnieuw studeertijd aangezien zondag een uitstap gepland was. We gingen met ISU (international student union) naar de eidfjord. Het was een 3u durende busrit (met ferry!) en dan een hike van 3u. We gingen eerst langs de baan naar boven en kwamen zo aan bij het begin van het 'wandelpad'. We gingen daarlangs, over rotsen, langs bomen en naast ravijnen (en ohja, ik was opnieuw bang) om daarna uit te komen op een prachtige grasvlakte met uitzicht op een prachtige waterval.


Maar we gingen na veel getreuzel verder. Het uiteindelijke doel was niet echt duidelijk, en we gingen dus van top naar top. Op een bepaald moment begonnen we hier en daar door sneeuw te wandelen en begon er ijs te liggen. Hier haakte ik af en liet (wie nog overschoot van) de groep doorgaan. Zij gingen nog een laatste top doen om dan volledig in de sneeuw te staan. Ik ging alleen nog even door, maar toe ik (bijna!) gevallen was over rotsen met ijs erop, was het goed geweest. Ik ging opnieuw naar beneden langs, door en over een riviertje en zag dat dit niet de weg was die ik naar boven genomen had. Maar ik ben er uiteindelijk geraakt met gewoon het orientatiegevoel. Perfect noemen we dat. Het was wel een prachtige wandeling. Als einde was er dan een barbeque (hotdogs :)) en opnieuw de 3u durende busrit naar huis. Zalig noemen we dit. (The last photo down here is from Agnes. It really love him, thanks!)


Vandaag was het dan Goele-dag. Sommigen onder jullie kennen haar wel, Goele Jacquemyn, ex-kringer van team Evenementen 2008/2009 (net zoals mij) en ook wel schoenenverslaafd (ook net zoals mij :-)). Zij was in Bergen omdat haar broer hier is voor zijn werk en ze natuurlijk ook graag een citytripje meepikt. Vandaag zijn we dan gaan winkelen. En ja, het was leuk. De buit bedroeg een t shirt en mijn Moose trui (echt geweldig!). En het beste van al, als je het kasticketje op het vliegveld afgeeft, krijg je 25% terug omdat Noorwegen het hoogste belastingspercentage heeft en ze de toeristen op deze manier toch willen benaderen.

Dag 28-34: Een evenwicht zoeken tussen school en plezier

Hallo allemaal,

Ik weet dat het weer even geleden is dat ik nog iets liet horen, wel hierbij mijn verontschuldigingen daarvoor. Het is druk geweest, we hebben flink voor school gewerkt en ook bergen beklommen.
Wel, toen ik dan terugkwam uit Oslo ging alles zijn gewone gangetje. Opstaan, voor school werken of naar school gaan en thuiskomen en opnieuw een beetje werken en dan s' avonds een film kijken OF (!) zoals deze week dus het geval was: spelletjes spelen.
We hebben gekaart (en ik heb heel wat nieuwe dingen leren kennen) en we hebben ook jungle speed gespeeld met de rest van de Belgische delegatie hier en ook Robbert de Duitser.
Zaterdag zijn we de fjord gaan bekijken samen met het kasteel en het wanne-be strand. Heel mooi allemaal, rustgevend. Daar ga ik sowieso eens studeren bij mooi weer aangezien dit maar op een 20 tal minuutjes wandelen van Fantoft ligt.


Voor de rest niets speciaals te melden, behalve dat we gisteren een poging gedaan hebben om te Lovstakken te beklimmen. Volgens Karen haar deskundige mening, de moeilijkste berg van de zeven bergen rond Bergen. Ingewikkeld, niet? Wel, het was een prachtige dag. Zon, water en net geen strand, maar heerlijk herfstweer. We vertrokken aan Fantoft om 1u, klaar voor een fikse wandeling naar zo een 600 meter hoge berg. Het is de berg waar ik uitzicht op heb vanuit mijn kamer. Voor we aan deze tocht konden beginnen moesten we eerst aan de voet van de berg zien te geraken en aangezien wij op een helling van een andere berg wonen, moesten we (te voet!) eerst naar het dal van onze berg en dan rustig klimmen naar de te beklimmen berg (Lovstakken is zijn naam en het is de rechterkant van de foto die hierboven staat, ons doel was de top). De eerste 150m staan nog huizen, maar daarna is het enkel bos en rotsen. En dit mogen jullie letterlijk nemen. We trokken vol moed het bos in, maar dit was stijl en lag vol met stenen en kleine riviertjes. Al na een kwartiertje moest ik het tempo van Wouter en Karen lossen en gingen zij alleen door en ging ik normaal teruggaan aangezien het zwaarder was dan verwacht.


Maar ik bleef nog even in het bos aan het beekje met kleine watervalletjes zitten. Na zo een 10 minuutjes nadenken, vond ik het toch wel spijtig dat ik niet verder ging gaan en vond het niet kunnen omdat ik nu toch al hier was. Dus ik stond op en ging verder. Op mijn tempo deze keer en dit ging goed. Na een half uurtje verder klauteren op rotsen en stenen (wat niet evident is aangezien ik hoogtevrees heb), stond ik een eerste keer aan een splitsing. Ik besloot Karen te bellen en zij wees mij in de juiste richting. En avant marche! Ondertussen waren er al enkele Noren mij gepasseerd die aan het joggen waren, naar boven en terug naar beneden, en opnieuw naar boven en naar beneden. Ik geloofde mijn eigen ogen niet. Wij, Belgen, waren aan het puffen om 1x maar boven te geraken en zij liepen ons in looptempo voorbij. Dit terwijl het pad ook niet echt een pad was, maar gewoon stenen en rotsen. Ergens voelde het wel goed dat ik niet de enige persoon op die berg was. Na opnieuw een half uurtje (en na het beklimmen van een 200m lange steenmuur, waar je je goed moet vasthouden aan elke boom of je haalt het niet), opnieuw een splitsing, ik bel opnieuw naar Karen. En zij was opnieuw diegene die mij op het juiste pad bracht. Door het dennenbos! Oke! Alleen, er was geen pad. Vanaf nu was het op gevoel. Ik wist dat de top rechts van mij zat, en ik moest er naartoe. Dus ik neem een padje naar rechts en baan mijn weg door het naaldenbos. Na een 20tal minuutjes kom ik aan een stenenmassa. Ik besluit erover te gaan en na heel wat schrik en geklauter, kom ik boven aan. Alleen, ik sta aan de andere kant van de berg. Ik zie de zee al liggen, hoera! Ik bel opnieuw naar Karen en zeg dat ik naast de elektriciteitsmast sta, en zij zegt: "Je moet helemaal niet voorbij een elektriciteitsmast". Daarna zegt ze dat zij halverwege de top staan en dat ik eens moet springen. Zij ziet mij, ik zie hun op de top staan. Maar ik geraak er niet langs waar ik nu sta en moet een hele eind terug naar beneden.. Ja lap.. Op dat moment was het al half vier en mijn pijp was bijna uit, toen heb ik het wel opgegeven nadat ik genoten heb van het magnifieke uitzicht. Ik stond er bijna, en het heeft niet mogen zijn.


Bij het naar beneden gaan, heb ik nog het meeste schrik van al gehad. Op stenen en rotsen naar boven is niks, maar naar beneden lijkt dat echt verschrikkelijk. Alles is glad, rotsen zijn glibberig, schoenen zijn glibberig, ... Ik heb over het naar beneden gaan bijna even lang gedaan als bij het naar boven gaan. Ik ben overal waar ik kon, gaan zitten en zo mijzelf naar beneden geschoven. Toen ik eindelijk veilig en wel terug op begane grond was, nam ik mij voor om dit toch niet meer te doen.

Deze morgen had ik opnieuw om 8u les, dus het opstaan was pijnlijk. Nu heb ik juist een twee machines gewassen en nu gaan we iets eten en dan opnieuw naar de les. De komende week ga ik verder studeren en stilaan aan seminarie voor Belgie beginnen en aan mijn term paper voor mijn media vak hier.
Zondag gaan we met een 100 tal mensen van fantoft naar de Eidgletsjer. Dat verhaal horen jullie maandag normaal. En vanaf dan is het uitkijken naar de komst van Caroline (en oh wat heb ik haar gemist!).

Hilsen fra Norge!

En nog een update:
Ik ben juist terug van les nr 2 van vandaag en heb vriendjes gemaakt met een Noors meisje. Ik weet haar naam niet, maar ze is 27, getrouwd en heeft een zoontje Jasper van 2j. Dat is nog zoiets dat hier heel normaal is. Kinderen hebben op jonge leeftijd. De meeste universiteiten hebben zelfs kinderopvang en middelbare scholen ook. Dus tienerzwangerschappen is hier alledaagse kost. Heel raar zo meisjes van 16-17 op de bus met nen buggy..

Dag 23-27: Oslo (deel 2) ft. Wim

Oslo. Wat een stad. En wat een geweldig vriendje heb ik toch!

Het gaat geen lange blog zijn, gewoon een beschrijving van wat we juist gedaan hebben.

Wat hebben we zaterdag gedaan? Smorgens zijn we het vingeland park gaan bekijken. Heel mooi, wel spijtig van het slechte weer maar we hadden elkaar en dat was alles wat telde. Daarna zijn we het Radhus (het stadhuis) gaan bekijken (indrukwekkend en apart). Langs buiten lijkt het helemaal niet mooi, maar de binnenkant kan tellen. Dan hebben we de bus genomen naar Bygdoy, en zijn we naar het vikingmuseum, fram en kon tiki museum geweest. Kon tiki sloeg een beetje tegen, maar de rest was wel indrukwekkend. Nadien hebben we de ferry terug naar Oslo zelf genomen.
Zondagmorgend hebben we een fjordentocht gedaan en zijn we nog een teruggeweest naar het Radhus aangezien we blijkbaar nog niet alles gezien hadden. Nadien zijn we naar het koninklijk paleis geweest en hebben we de verandering van wacht gezien om 13u30. Niet zo indrukwekkend, en zelfs een beetje langdradig. Dan hebben we onze tocht verdergezet richting het nationaal museum en daar konden we heel wat werken van Edvard Munch bekijken (de schreeuw, madonna, ...) Nadat we onze culturele basis hadden aangedikt zijn we naar het opera huis gegaan (heel modern, maar wel mooi) en zo terug naar het parlement (stortinget) en daar namen we de metro naar Holmenkollen. Dit is de skischans juist buiten Oslo. Ze zijn deze aan het herbouwen voor het WK 2011 in Oslo. We konden dus niet op de schans zelf, maar hadden wel een mooi uitzicht aangezien we nu op 300 tal meter boven de stad stonden (op een van de vele bergen die oslo omringd).
Maandag was het dan tijd om te vertrekken. We hebben smorgens het Castle nog bezocht (akerhus) maar we mochten er niet in aangezien het enkel in juli en augustus open is. Daarna was het tijd om naar het station te gaan en de trein om 16.07 richting Bergen te nemen.. Ik was thuis om 23u15 en was doodop.

Vanmorgen hadden we les om 8u15 en oh jee, wat deed dit pijn. Wij zijn hier gewoon om heel lang te slapen en dan gaat de wekker af om 6u50. Het was te vergelijken met een les van Leen d`Haenens. Ze springt van de hak naar de tak en is moeilijk om te volgen. Voorlopig is het zelfs dezelfde leerstof dan analyse van mediateksten (ideologie en hegemonie). Wat een deja-vu gevoel.

Tot snel & vele groetjes vanuit Bergen

Ohja, mijn postpakket is toegekomen! Chocolade, shampoo, blocknotes, stylo's, ... Danku mama!

Dag 20-22: En de aanloop naar Oslo (deel 1)

Dag iedereen,
de voorbije dagen waren leuk, heel leuk. We zijn dinsdag film gaan kijken in Klubb Fantoft en woensdagavond was het quiz night. Daar zijn we dan ook onze kans gaan wagen. Ons team bestond uit drie Belgen (Wouter, Karen en ik) en drie Duitsers (Robert, Martin en Malte). In het begin ging alles wat moeizaam, maar naar de quiz vorderde, begon het er zelfs op te lijken. We haalden verdienstelijk 18 (op 40) punten en beschouwden onszelf als 'niet slecht'.

Gisterenmorgend ben ik dan vroeg opgestaan (06.25u) om mijn bus rond 07.15u te kunnen nemen om zo op te tijd te zijn voor de trein naar Oslo om 07.58u. Ik zat dus te wachten vanaf half 8 en de trein was er nog niet en na 10 minuten nog steeds niet en de klok bleef tikken. Een beetje raar aangezien die trein er normaal al een uur zou moeten zijn met de vorige lading reizigers. Om 07.50u begonnen ze het station leeg te maken en iedereen voor de trein naar Oslo naar buiten te leiden om op vier aparte bussen te stappen en zo onze reis te kunnen maken. Dit had ik dus niet zien aankomen. Ik hou er van om in de Noorse treinen te zitten: cozy zetels met beenruimte en heel wat mogelijkheden, ik keek er naar uit om film te kunnen kijken en eventueel zelfs iets voor school te kunnen doen. Maar dit was dus buiten het feit dat we nu met de bus gingen gerekend. We vertrokken om 8u richting Oslo en ik bedacht bij mezelf dat Oslo zo een 480km was van Bergen en aan 70-75 per uur zou dit een 7-8u duren. Wel de verbazing was groot toen ik na anderhalf uur rijde een bord zag staan met Oslo 467km. Nouja, iedereen die mij kent, beseft dat er in mijn hoofd een gigantische bel aan het rinkelen is dan. Ik besloot er mij niets van aan te trekken (ik kon er toch niets aan doen) en ik genoot verder van onze trip.

Onze eerste stop was na een goeie twee uur rijden en deze was letterlijk juist voor de grote oversteek tussen Bergen en Oslo. Daar op dat moment rijden we uit het fjordengebied (en dit was ook heel mooi, veel mooier dan wat je met de trein ziet!) recht in de gewone bergen. De eerste tunnel was 11,9km lang (ik denk de langste tunnel waar ik ooit in geweest ben, juist mama?) en dan de tweede was 10,7km. Toen we buiten kwamen, begonnen we te klimmen en te klimmen en viel ik zachtjes in slaap en toen ik mijn ogen opnieuw opendeed, werd zelfs ik stil van het uitzicht. We reden tussen de rotsen en deze waren bedekt met sneeuw. Van dat prachtige glinsterende poeder, lag op de daken, op de grond, … . De rivier was bevroren op sommige stukken en de temperatuur ging naar -3. Ik heb moeite om het uitzicht te beschrijven. Rotsen met een dun laagje sneeuw, aan het pronken in de gloed van de zon met stralende blauwe hemel. Dit is het paradijs. Dit is ongetwijfeld het mooiste stukje Noorwegen dat ik tot hiertoe gezien heb en ik betwijfel of er nog iets prachtigers is. Zelfs nu, zoveel uur later, kan ik het nog steeds niet vatten. Wauw, mijn mond valt nog open bij elke gedachte aan dat stukje paradijs op aarde. Zo een mooie kol waar we doorreden, met af en toe skiliften en de bijhorende pistes. Wat hou ik toch van de winter en van de sneeuw. (de enige vergelijking die ik voor mijzelf toelaat is ‘zoals Finse, maar langer, witter, meer bergen, blauwe lucht en stralende zon, en nog 1000x mooier). We reden langs Voss naar Laerdal en zo naar Hemsedal en Gol en vanaf daar bleven we afdalen naar Oslo.

Na dit stukje paradijs wouden de vele kinderen op de bus een film zien en de buschauffeur besliste dat ‘High school musical 3’ de gepaste film zou zijn. In het Noors en met Noorse ondertitels. Zac Affron blijft mij achtervolgen (en enkel Wouter gaat dit begrijpen). Vanaf nu begonnen we ook links en rechts wat mensen uit de te zetten zodat iedereen zijn reisroute kon verder zetten. Uiteindelijk kwamen we in Oslo aan rond 4u – half 5 en ging ik op zoek naar het hotel dat ik makkelijk vond dankzij de uitstekende voorbereiding en de memorisering van het stratenplan van Oslo ;-). Ik ben Oslo gaan verkennen gisterenavond en deze morgend en was heel aangenaam verrast. Wat een prachtige stad. Gezellig maar mooi.
En nu is het wachten op de aankomst van Wim en ik kijk er heel hard naar uit.

(verliefde) Hilsen fra Oslo!